jöfn staða og jafn réttur kynjanna.

Frú forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir mjög góða spurningu. Stóra áhættan í dag finnst mér einfaldlega vera aðeins breyttur tónn í allri jafnréttisumræðu í samfélaginu. Af því að hv. þingmaður nefnir fæðingarorlof og barneignir þá þekkja allar konur þetta sem hafa verið í þeim sporum að vera á vinnumarkaði og fara í fæðingarorlof sem er yfirleitt lengra en hjá föður í þeim tilvikum þegar fjölskyldusamsetningin er þannig. Umræðan eins og hún er í dag, að það eigi bara að horfa til þess hvernig greiðslur í fæðingarorlofi eru og það sé langbest að konur taki þetta allt saman, er algerlega blind á þennan veruleika kvenna á vinnumarkaði. Það sem ég hræðist í jafnréttisumræðu í dag er það hvað við erum fljót að gleyma.

Ég held að það sé ekki stórt atriði hvort við séum að mæla laun einu sinni á ári eða á þriggja ára fresti heldur miklu frekar þetta; að við séum vakandi fyrir því að það er af ástæðu að við skoðum það hvernig laun eru ákveðin í landinu.