viðbrögð stjórnvalda við verðbólgu.
Virðulegi forseti. Ég er nú aðeins að melta framgang fjármálaráðherra í síðasta andsvari. Ég hefði haldið að í ljósi þess að verðbólgan er komin í 5,2% og Hagstofan telur að meira en helmingurinn, 0,5% af þessari 0,7% hækkun, sé vegna aðgerða ríkisstjórnarinnar og fjárlaganna hefði ráðherrann kannski verið tilbúinn að koma hingað með einhvern annan tón. Við í Framsókn höfðum áhyggjur af því mjög fljótlega að ríkisstjórnin hefði of litlar áhyggjur af því að það þyrfti að koma með raunverulega sleggju sem var boðuð fyrir kosningar og að það þyrfti að vera plan sem stæðist. Þegar verðbólgan fór í 4,5% í desember sögðu allir í meiri hlutanum: Þetta líður hjá, þetta skiptir engu máli. Við erum á réttri leið.
Á sama tíma og verðbólgan fór óvænt niður í nóvember birtu allir í meirihlutaflokkunum, bara úti um allt land, risastórar yfirlýsingar: Þetta er allt að koma hjá okkur. Sjáið þið, planið, það er geggjað. Fólkið í landinu, markaðurinn, las hins vegar fjárlögin. Það las að ríkisstjórnin sjálf hafði ekki trú á þessu, hækkaði krónutölugjöldin um 3,7% og sendi skilaboðin: Við ætlum ekki að ná niður verðbólgunni. Hún hækkaði útgjöldin um 143 milljarða, um 9%, og sagði: Við erum ekki tilbúin að taka á þessu, við þurfum að borga kosningaloforðin, hvort sem er fyrir Flokk fólksins eða alla hina ráðherrana. Við ætlum ekki að gera þetta. Fólkið í landinu er búið að sjá í gegnum þetta og markaðirnir líka. Afleiðingin er sú að fólkið í landinu situr við það að verðbólgan hefur hækkað í 5,2% og virðist ætla að hækka áfram á næstu mánuðum og það er vegna aðgerða ríkisstjórnarinnar. Þess vegna spyr ég, kannski eins og barn: Hvað ætlar ríkisstjórnin og fjármálaráðherrann að gera?
