störf Norrænu ráðherranefndarinnar 2025.
Virðulegur forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir svarið. Það er gott að fá þetta skýrt fram. Ég ætla bara að nota tækifærið og brýni hann enn frekar í því. Þekkjandi til okkar góðu félaga á Norðurlöndunum þá vill fólk oft ekki vera með vesen. Það er oft rosa gott ef það er hægt að halda aðeins lokinu á og hafa ekki of mikið vesen. Það er nú bara þannig að samstarfsráðherrunum fannst þetta á síðasta kjörtímabili vera vesen. Við vorum með íslenskan samstarfsráðherra sem talaði fyrir þessu en hinum ráðherrum stóru þjóðanna fannst þetta vesen. Þeir vildu í rauninni gera allt til þess að gera sem minnst úr þessu máli. En nú erum við komin á þann stað að það er skýr vilji Norðurlandaráðsþings að þetta fari í farveg. Danirnir sem höfðu einhverjir verið efins á sínum tíma eru það ekki lengur. Þeir eru búnir að leysa málið fyrir einhvers konar stjórnlagadómstól hjá sér. Það varðaði reyndar Alþjóðaviðskiptastofnunina en danskir ráðherrar hafa sagt það skýrt í mín eyru að hið sama muni eiga við um Norðurlandaráð. Eins og Mette Frederiksen svaraði ágætlega fyrir á síðasta þingi, hún sagði: Heyrðu, þið þurfið ekkert að hafa áhyggjur af þessu, við erum búin að leysa þetta hjá okkur. Eftir standa auðvitað Finnland og Álandseyjar og það kann að vera vandamál hjá þeim varðandi þeirra stjórnarskrá.
Ég ætla bara að nota tækifærið enn og aftur og brýna hæstv. ráðherra í því að við séum alveg skýr í okkar afstöðu. Ég veit að undir niðri finnst mörgum þægilegt að við séum ekkert að búa til of mikið vesen, of mikið af verkefnum, því að við áttum okkur alveg á því að það að endurskoða Helsingforssáttmálann er heilmikil vinna og heilmikið vesen. Ég brýni hæstv. ráðherra áfram í þessu. Það átti sér stað mikil vinna á síðasta kjörtímabili á vettvangi Norðurlandaráðs, bæði undir íslensku formennskunni en líka undir norsku formennskunni, þannig að þegar er búið að vinna mjög mikið af þessari vinnu þannig að það er alls ekki þannig að ráðherranefndin sé að byrja á núlli. Við eigum í rauninni að vera nokkuð tilbúin að halda áfram með þetta verk og þá vona ég að við Íslendingar séum kyndilberar þess að Helsingforssáttmálanum verði breytt og að við séum raunverulega fjölskylda (Forseti hringir.) átta Norðurlanda. Ég verð að segja að ég held að síðustu sviptingar á alþjóðavettvangi, tengdar Grænlendingum, vinum okkar, hljóti að sýna öllum mikilvægi þess.
