hagræðingartillögur ríkisstjórnarinnar.

Frú forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir spurninguna. Nú er það auðvitað svo, þrátt fyrir að það kunni að hljóma einkennilega, að milljarðar einir og sér segja mjög takmarkaða sögu. Við búum í landi þar sem landsframleiðslan hljóðar upp á um 5.000 milljarða kr. Þegar fólki fjölgar þá mælist meiri hagvöxtur, en því fylgir líka ákveðinn kostnaður við þjónustu. Þess vegna höfum við oft viljað sjá hagvöxt sem er afleiðing framleiðni frekar en fólksfjölgunar vegna þess að þá er vöxturinn ekki eins kostnaðarsamur hvað varðar þjónustu. Þannig að það hefur að mínu mati alltaf verið svolítið sérstakt að horfa bara á milljarða. Ég hef frekar viljað horfa á ríkið eða stærðir almennt sem hlutföll, sem hlutfall af landsframleiðslu. Og þar er sannarlega ekki að verða þessi stórkostlega breyting sem um ræðir vegna þess að það þarf ekki annað en að bora sig niður í þessa 143 milljarða til að sjá að mjög stór hluti af þeim eru launa- og verðlagsbætur. Það er auðvitað ekki ánægjuefni í sjálfu sér. Það er nákvæmlega ástæðan fyrir því að við erum að reyna að koma böndum á ríkisfjármálin og reyna að halda aftur af ákveðnum útgjöldum vegna þess að við vitum að ef ríkið er þensluhvetjandi þá getur það ýtt undir verðbólgu sem þá skilar af sér meiri kostnaði og svo launahækkunum. Þannig að þetta er kannski ekki alveg svona einfalt.

Hvað varðar þessa 15 milljarða. Já, það kann að hljóma lítið í þessu samhengi. Það er samt hagræðing sem eflaust mun rata með einum eða öðrum hætti inn í þennan sal. Það verða einhverjir ósáttir við milljarð hér og þar. Þetta snýst um sameiningar stofnana. Í einhverjum tilvikum felst þetta í breytingu á þjónustu, í öðrum tilfellum snýst þetta, já, um forgangsröðun. Þetta hafa verið ákvarðanir sem hafa oft verið mjög erfiðar en sem við ætlum engu að síður að ráðast í. Þannig að heilt yfir er það raunvöxturinn sem skiptir máli og hann er vel innan þeirra marka sem þessi ríkisstjórn setti sér.