úrskurður forseta.

Virðulegur forseti. Ég þakka forseta fyrir að koma með þennan úrskurð þótt ég sé ekki sammála þessu. Mér finnst ástæða til að nefna í þessu samhengi að í 51. gr. þingskapalaga stendur:

„Ef að minnsta kosti fjórðungur nefndarmanna krefst þess að nefnd fái aðgang að gögnum frá stjórnvöldum, þ.m.t. sjálfstæðum stjórnvöldum, eða að teknar verði saman upplýsingar út af máli sem nefndin hefur til umfjöllunar skal stjórnvald verða við beiðni nefndarmanna þess efnis eins skjótt og unnt er og eigi síðar en sjö dögum frá móttöku beiðninnar. Beiðni um aðgang að gögnum samkvæmt þessari málsgrein skal sett á dagskrá fundar nefndarinnar og afgreiðsla málsins skráð í gerðabók, sbr. 21. gr. Eftir fund nefndarinnar skal formaður hennar koma beiðninni á framfæri við stjórnvald.“

Virðulegur forseti. Ég held að það sé alveg skýrt í þingskapalögunum að réttur minni hlutans er einhver hér til að knýja fram upplýsingar um mál sem er í svo miklum ágreiningi sem raun ber vitni. Við erum að tala um þingmannafrumvarp sem er ekki einu sinni flutt af öllum þingmönnum meiri hlutans í nefndinni. Það hefur ekki hlotið lögformlega meðferð í ráðuneytum eða verið leitað álits lagadeildar þingsins á lögmæti frumvarpsins. Það er grundvallarágreiningur í þessu máli sem snýr að stjórnarskrárvörðum rétti þess fólks sem hefur rétt samkvæmt þeim lögum sem á að afnema. Þetta er ekkert smámál sem við erum að ræða hér um. Ef það á að vera endanlegur úrskurður hér að minni hlutinn geti ekki óskað eftir þessu, ekki sem einhverjum tafaleik vegna þess að við erum búin að vera að bíða hér og óska eftir ákveðnum gestum og upplýsingum síðan í nóvember.

(Forseti hringir.) Virðulegur forseti. Þetta getur ekki verið þannig að minni hlutinn sé bara úti í horni. Það er þá tilgangslítið fyrir okkur að taka þátt í nefndarstörfum eins og þeim hefur verið skipað í atvinnuveganefnd.