Störf þingsins.

Frú forseti. Það var áþreifanlegt á dögunum að það vantaði Miðflokkinn í borgarstjórn því að enginn virðist hafa haldið uppi rödd skynseminnar gegn enn einni ævintýraferð Samfylkingarinnar. Ég er að tala um vegferð og viljayfirlýsingu Samfylkingarinnar þess efnis að dregið verði úr framboði jarðefnaeldsneytis. Borgarfulltrúarnir hafa sennilega ekki gert ráð fyrir að þetta myndi snerta þeirra daglega líf. En núna sjáum við hversu hratt er að teiknast upp grafalvarleg staða við það að framboð eldsneytis dregst saman. Það ástand er ekki til komið vegna loftslagssamviskubits borgarfulltrúa Reykjavíkur, þeirrar höfuðborgar sem er fremst á sviði endurnýjanlegrar orku, heldur vegna stríðsástands. Raunveruleikinn er sá að notkun jarðefnaeldsneytis á heimsvísu mun aukast á næstu árum. Þróunarríki þurfa, líkt og við þurftum á sínum tíma, iðnbyltingu til að losna úr fátækt. Og þá þarf orku. Orka er forsenda heilbrigðisþjónustu, menntunar og atvinnu. Skortur á orku þýðir einfaldlega hægari framþróun og meiri ójöfnuð. Á sama tíma og Samfylkingin í borginni er á þessari undarlegu vegferð hefur hæstv. ráðherra sömu Samfylkingar hafa hafið vinnu við að kanna fýsileika rannsókna og leitar að kolefni og gasi á Drekasvæðinu, tækifæri sem gæti gjörbreytt stöðu Íslands efnahagslega, styrkt Evrópu í orkumálum og lagt okkar af mörkum til bættrar stöðu fátækra ríkja. Vill Samfylkingin að núverandi olíuríki framleiði meira? Eru það skilaboðin? Við verðum að setja fókus á tækniframfarir, nýsköpun og aukna umhverfisvæna orkukosti. Þannig drögum við raunverulega úr notkun jarðefnaeldsneytis til lengri tíma, nema ætlunin sé að draga úr hagsæld, einkum þeirra verst settu.

Frú forseti. Þetta er grundvallarmál og rétt að spyrja: Hvorri Samfylkingunni eigum við að trúa; þeirri í Ráðhúsinu eða Samfylkingunni á Alþingi?