Störf þingsins.

Virðulegur forseti. Ég ætlaði nú ekki að ræða hér eina stefnumál Viðreisnar, eins og var sagt áðan, en fyrst ég var minntur á að ég hefði ekkert annað fram að færa þá langar mig engu að síður að segja að við eigum að vera glöð og þakklát fyrir að geta tekið ákvarðanir um okkar framtíð og tekið ákvörðun um hvaða bandalögum við tökum þátt í því, því það eru sannarlega þjóðir í Evrópu sem hafa þurft að færa mjög miklar fórnir fyrir að geta tekið slíkar ákvarðanir.

Mig langar í því samhengi að nefna það að ég heimsótti nýlega borgina Kíev með hópi sem samanstóð af formönnum utanríkis- og varnarmálanefnda NATO-ríkja og ESB-ríkja. Ég var stoltur af því að taka þátt í þeim fundi fyrir hönd Alþingis. Þar funduðum við m.a. með Stefanchuk þingforseta. Við funduðum með Zelensky forseta. Við heimsóttum raf- og hitaver sem hafði verið sprengt í loft upp þegar hitatímabilið hófst í Úkraínu í október. Það var gert til að gera milljónir manna rafmagnslausar og láta milljónir manna lifa án hita og rafmagns í þessari stóru og þéttbýlu borg til að svelta íbúana í hel, láta þá frjósa í hel til þess að Úkraína gefist upp. Allt er þetta gert vegna þess að nágrannanum í austri líkar ekki vel við það í hvaða bandalögum þetta ríki vill taka þátt.

Ég veit að forsætisráðherra heimsótti Úkraínu á sama tíma. Ég veit líka að hv. þm. Þórdís Kolbrún Reykfjörð Gylfadóttir, sem gegnir hlutverki fyrir hönd Evrópuráðsins, gerði það líka. Ég veit að þessi stuðningur okkar er vel metinn og ég tel að við eigum áfram að vinna að því að hjálpa Úkraínu að styðja sína orkuinnviði og verja þá fyrir árásum á komandi vetri.

Forseti. Ég hef lokið máli mínu.