Störf þingsins.

Virðulegi forseti. Það var sérstakt að hlusta á umræðuþátt Ríkisútvarpsins sem var helgaður Íran í vikunni. Þar geisar stríð um þessar mundir og hugur okkar og samúð er hjá írönsku þjóðinni, þjóð sem hefur þolað hryllilegar hörmungar síðastliðna áratugi þótt minna hafi nú farið fyrir umfjöllun um það í þætti RÚV. Eftir að klerkastjórnin tók við stjórn Írans upplifðu Íranir gríðarlegar breytingar. Byltingunni fylgdu m.a. gríðarleg pólitísk fjöldamorð með trúarlegri réttlætingu. Staða mannréttinda í Íran hefur verið ömurleg og frelsi fólks verulega takmarkað. Borgarar hafa verið ofsóttir, fangelsaðir, pyndaðir og drepnir af yfirvöldum, kvenréttindi lítil og samkynhneigð hefur varðað dauðarefsingu. Við hlustun á þátt RÚV varð mér hugsað til einstakra samtala sem ég hef átt við Rússa sem finna Bandaríkjunum og reyndar Evrópusambandinu allt til foráttu. Þeir sem telja t.d. að óstjórnin í Íran skrifist á viðskiptabann eru þá væntanlega sama sinnis varðandi Rússland. Við hljótum því að eiga von á þeim sjónarmiðum von bráðar í Ríkisútvarpinu. Reyndar má finna viðlíka sjónarmið á Samstöðunni. Skömmu áður en ráðist var inn í Íran hafði klerkastjórnin brotið á bak mótmæli með hryllilegu ofbeldi og morðum á saklausum borgurum. Fastur liður í lífi þeirra Írana sem höfðu ekki þegar flúið harðstjórnina, m.a. alla leið hingað til Íslands. Þessi skipulögðu fjöldamorð á óbreyttum borgurum eru ein þau verstu sem hafa sést eftir seinna stríð. Það er því kannski ekki furða að borgarar, þeir sem hafa flúið ógnarstjórn klerkanna, andmæli einsleitri umræðu og því sem þeir telja vera áróður með mótmælum fyrir utan RÚV næstkomandi laugardag. Vonandi sjáum við frið og bjarta framtíð fyrir Íran innan skamms.