157. löggjafarþing — 80. fundur,  9. mars 2026.

þjóðaratkvæðagreiðsla um aðildarviðræður við ESB.

[16:09]
Horfa

Ólafur Adolfsson (S):

Frú forseti. Rétt fyrir síðustu alþingiskosningar sagði formaður Samfylkingarinnar, nú hæstv. forsætisráðherra, með leyfi forseta:

„Það sem gerist svo ítrekað með Evrópusambandið er að þegar það gengur illa og það er komin verðbólga og háir vextir þá byrjar fólk að vilja ganga inn í Evrópusambandið.“

Nú vill því miður svo til að hæstv. ríkisstjórn gengur einmitt mjög illa í efnahagsmálum. Þrátt fyrir alls konar orðaflaum um annað nær hún engum böndum á verðbólgu og vexti og er atvinnuleysi nærri sögulegu hámarki. Ef hæstv. forsætisráðherra heldur að Sjálfstæðisflokkurinn muni gleyma að kalla ríkisstjórnina til ábyrgðar um efnahagsmálin með þessari smjörklípu sem Evrópusambandsumræðan er þá myndi ég ekki fagna of snemma.

Því vil ég spyrja hæstv. forsætisráðherra: Er þetta ástæðan fyrir þessu bjölluati ríkisstjórnarinnar nú að fara aftur niður Evrópuveginn? Treystir ráðherra sér og sinni ríkisstjórn ekki til að rétta hlut sinn í efnahagsmálum? Á þetta allt að reddast með inngöngu í ESB, þvert á orð hæstv. ráðherra fyrir kosningar? Ef ekki, ef ráðherra treystir sér og sinni stefnu, til hvers er þá verið að feta þennan veg? Hvort ætlar þessi ríkisstjórn að koma böndum á efnahagsmálin sjálf og hafa trú á sinni stefnu eða beygja sig undir Evrópudraum Viðreisnar og láta Brussel redda málunum?