157. löggjafarþing — 100. fundur,  27. apr. 2026.

utanríkis- og alþjóðamál 2025.

629. mál
[16:31]
Horfa

utanríkisráðherra (Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir) (V) (andsvar):

Virðulegi forseti. Það þarf nú að fara að verða eitthvert samhengi, einhver brú þarna á milli málflutnings stjórnarandstöðunnar. Í eina röndina tala þau um aðlögun og svo í aðra röndina er verið að spyrja okkur um samningsmarkmiðin. Það er verið að ræða um það að fá að klára samning við Evrópusambandið. Það er um nóg að semja, það er búið að koma ítrekað fram. Ekki ætlar stjórnarandstaðan að hanga í einhverjum 15 ára gömlum yfirlýsingum frá þáverandi stækkunarstjóra. Núverandi framkvæmdastjórn hefur alveg sagt það skýrt, hvort sem það er forseti framkvæmdastjórnarinnar núna, sjávarútvegskommissarinn eða stækkunarstjórinn , að það verður tekið tillit til þess umhverfis sem við Íslendingar búum við.

Tölum um tollakerfið. Það er alveg skýrt. Af hverju sagði ekki hv. þingmaður að Evrópusambandið sagði einmitt: Þið þurfið ekkert að innleiða þetta tollakerfi nema þið segið já við aðildarsamningi? Það var engin aðlögun sem átti sér stað. Hvaða aðlögun hefur átt sér stað í gegnum þessa styrki sem þarna voru? Hvaða aðlögun átti sér stað hjá Norðmönnum, sem fóru tvisvar í þjóðaratkvæðagreiðslu, sem þeir gátu ekki dregið til baka? Hvaða aðlögun hefur átt sér stað? Menn verða að fara að þora að mæta sannleikanum eins og hann raunverulega er.

Aðeins til viðbótar sem kom m.a. fram efnislega í svari utanríkisráðuneytisins frá árinu 2013 og tengist m.a. þessum styrkjum. Gunnar Bragi Sveinsson, þáverandi hæstv. ráðherra, beitti sér fyrir því að þeir IPA-styrkir sem þegar höfðu verið ákveðnir yrðu greiddir þrátt fyrir að aðildarviðræðum hefði verið hætt og viðræðuhópar verið leystir upp. Þá dró hann sérstaklega fram að það yrði að halda áfram með þessa styrki. Það var ESB sem sleit styrkjunum, ekki íslenska ríkisstjórnin. Þannig beitti þáverandi ráðherra sér fyrir styrkjunum sem hann sagðist vera andsnúinn í prinsippinu en samt vildi hann fá þá. Þetta er veruleikinn og svona er staðan. Þannig að það er sama hvað fólk segir hér; þessi þjóðaratkvæðagreiðsla snýst um að fá já við því að klára samninga og ef þjóðin segir já þá er hún búin að tryggja sér aðra þjóðaratkvæðagreiðslu. Mér finnst alveg fráleitt að skynja þessa hræðslu stjórnarandstöðunnar við að fara í samningaviðræður, af því að þetta er ekkert annað en það, og ná fram öflugum samningi fyrir Ísland, setja fram ýtrustu kröfur fyrir okkur Íslendinga. Komum saman í það, hv. þingmaður.