utanríkis- og alþjóðamál 2025.
Virðulegur forseti. Það þarf enginn að velkjast í vafa um það að sú sem hér stendur og allur Miðflokkurinn styður auðvitað Úkraínu og fordæmir framferði Rússa og hefur gert frá upphafi. Það þarf enginn að velkjast í vafa um það og það er leiðinlegt að þurfa alltaf að sitja undir því að stuðningur okkar við Úkraínu sé eitthvað málum blandinn þótt menn vogi sér hér á löggjafarþingi Íslendinga, gagnvart fjárveitingavaldinu, að ræða það, ræða þann kostnað og þá stefnu sem menn eru að marka með því að setja í fyrsta sinn á fjárlög erlent ríki eins og hefur verið gert. Það er eðlilegt og ekkert að því að þingið taki ákvörðun um fjárframlög til Úkraínu eða annarra stríðshrjáðra ríkja með einhverjum einskiptisaðgerðum og jafnvel þó að það sé eitthvað framlengt. En menn þurfa að hafa einhverja stefnu í þessu og geta svarað skattgreiðendum og þingið þarf að þora að ræða það hvert menn ætla að fara með þetta. Þess vegna hef ég nefnt þetta. Menn geta líka styrkt Úkraínu með öðrum hætti en beinum fjárframlögum, með því einmitt að styðja við fyrirtæki sem vilja veita þjónustu þar, vera með uppbyggingu, vera með fjárfestingar, hvetja til fjárfestinga í þessu landi. Það er það sem ég held að Úkraína þurfi nú helst af öllu, fjárfestingar og uppbyggingu atvinnulífsins. Nýjustu fréttir frá Úkraínu herma að þeir hyggi á stórfelldan innflutning á fólki frá Afríku til að sinna störfum sem Úkraínumenn ná því miður ekki að manna sjálfir, aðallega vegna mannfalls í stríðinu en líka vegna mikilla fólksflutninga frá Úkraínu út um alla Evrópu. Ég hef áhyggjur af því að þær hátt í 10 milljónir Úkraínubúa, sem búa víða um Evrópu og m.a. á Íslandi, snúi ekki aftur heim til sín til að byggja upp þetta stríðshrjáða ríki. Það væri það versta, það væri það hræðilegasta fyrir Úkraínu ef það yrði.
