utanríkis- og alþjóðamál 2025.
Virðulegur forseti. Já, það er rétt, ég er klárlega maðurinn til þess. En fyrst ætla ég að svara fyrstu spurningunni. Forsætisráðherra er auðvitað ekki bara hver sem er og ekki utanríkisráðherra heldur. Á einhverjum tímapunkti kemur að því að það þarf að undirrita samning með fyrirvara um samþykki og þá þarf að vera undirskrift einhvers á því og líklegast verður það forsætisráðherra þannig að klárlega hefur forsætisráðherra sérstaka stöðu þar. Það er notað orðið einsdæmi með einhverjum hætti og forsætisráðherra situr auðvitað líka í mínu skjóli sem þingmaður meiri hlutans þannig að ef forsætisráðherra myndi fara ranglega með þetta vald og ákveða einhvern veginn í einhverju bríaríi að undirrita ekki samning vegna þess að henni hefði algerlega snúist hugur um vegferðina í heild sinni en ég teldi að við værum komin á þann stað að við ættum að klára hann þá þyrfti auðvitað bara að fá annan forsætisráðherra því forsætisráðherra situr alltaf í skjóli meiri hluta þingsins. Ég hef ekki áhyggjur af því að það sé búið að færa ráðherrum í ríkisstjórn eitthvert óskorað vald til að ákveða eftir geðþótta sínum því ráðherrar í ríkisstjórn sitja alltaf í skjóli meiri hluta þingsins hverju sinni.
Varðandi aðlögun þá langar mig kannski, af því að fólk talar um þetta á gríðarlega fræðilegum nótum um einhverja aðlögun og það breytist eitthvað og verður ekki hægt að taka til baka. Ég skal bara taka eitt dæmi um það sem að mínu mati var aðlögun, ef við viljum nota það orð, síðast þegar þetta var gert. Það varðar Hagstofuna og söfnun hagtölugagna. Eurostat safnar gögnum í löndum Evrópusambandsríkja og það eru — af því að ég vann í þessu í — sirka 2.000 gagnasett fyrir hverja þjóð þar inni. Þetta eru tölurnar, 2.000 gagnasett. Hagstofa Íslands geymir um 150–200. Munurinn þarna á er munurinn á því sem Evrópusambandsríki vita um sig og því sem við vitum um okkur. Á árunum 2009–2013 var farið í töluverða vinnu við að bæta hagskýrslugerð og hagtölusöfnun Hagstofunnar og IPA-peningarnir fóru m.a. í það. Þannig að við vitum fyrir tilviljun ótrúlega mikið um það hvernig Ísland var árin 2009–2013 vegna þess að við söfnuðum rosa mikið af gögnum á þessum tíma. (Forseti hringir.) Jú, það má segja að þetta hafi aðlögun. Og, jú, hún var afturkræf og ég held hún hafi reyndar ekki verið Íslandi til óbóta.
