157. löggjafarþing — 100. fundur,  27. apr. 2026.

utanríkis- og alþjóðamál 2025.

629. mál
[19:55]
Horfa

Sigmar Guðmundsson (V) (andsvar):

Frú forseti. Ég vil þakka hv. þm. Guðlaugi Þór Þórðarsyni fyrir ræðuna. Þetta hefur verið fín umræða hér í dag og maður hefur náð að spegla sig í ræðum allmargra þingmanna stjórnarandstöðunnar. Auðvitað er maður ekkert sammála öllu en við höfum kannski verið ágætlega sammála um margt engu að síður. Ég ætla nú ekkert að vera leiðinlegur en þessi vanstilling sem er hér í ræðustólnum þegar hv. þm. Guðlaugur Þór Þórðarson talar um Evrópusambandið er auðvitað svolítið kómísk, verð ég að segja. Látum það liggja á milli hluta.

Mig langar aðeins að nefna þetta með lífeyrissjóðina af því að t.d. norski olíusjóðurinn fjárfestir eingöngu utan Noregs. Íslenskir lífeyrissjóðir fjárfesta mikið hér á innlendum hlutabréfamarkaði og þeir eiga orðið ansi mikið af innlendum hlutabréfum og eignum hér á markaði. Það hafa verið gerðar skýrslur um að einhverjir lífeyrissjóðir gætu jafnvel þurft — þetta er kannski mismunandi eftir sjóðum, við verðum auðvitað að vera sanngjörn í því — að selja einhverjar eignir erlendis til að fara ekki yfir mörk. Það voru samþykkt lög fyrir ekki löngu síðan sem gerðu ráð fyrir að hægt væri að auka það magn fjármagns sem lífeyrissjóðirnir gætu fjárfest erlendis en í mjög varlegum og hóflegum skrefum. Ég man ekki hvort þetta var 1,5% á ári núna næstu árin. Mér finnst bara svolítið gott að geta rætt þetta svolítið öfgalaust. Hv. þingmaður vill alls ekki kalla þetta einhvers konar gjaldeyrishöft eða eitthvað slíkt. En þarna eru engu að síður ákveðin — hvað sem menn vilja kalla það — varúðarsjónarmið sem er verið að gangast við. Því langar mig að spyrja hv. þingmann: Kannast hann ekki alveg við að það hafi verið stigin skref til að auka við fjárfestingarheimildir lífeyrissjóðanna erlendis um tiltekið bil á ári hverju næstu árin? Finnst honum bara svona í efnahagslegu tilliti, algerlega óháð Evrópusambandinu, krónunni eða einhverju slíku, eftirsóknarvert í íslensku hagkerfi að lífeyrissjóðirnir eigi landið (Forseti hringir.) og miðin, skráð félög og óskráð, og séu farnir að fjárfesta út um allt? Vegna þess að það hefur löngum verið talið mynda (Forseti hringir.) ákveðna skekkju hér á íslenskum viðskiptamarkaði.