utanríkis- og alþjóðamál 2025.
Herra forseti. Ég þakka hv. þm. Bryndísi Haraldsdóttur fyrir þessa ræðu. Það var margt mjög gott í henni og aldrei að vita nema við getum skipst á skoðunum um Evrópusambandið hér í andsvörunum. En að öllu gamni slepptu. Þingmaðurinn hefur auðvitað talsvert mikla reynslu af Norðurlandasamstarfi, eins og farið var yfir. Nú langar mig kannski að reyna að kalla fram einhverja umræðu um það hvernig Norðurlöndin vinna saman og annað án þess að blanda Evrópusambandinu endilega eitthvað inn í það með beinum hætti og þó; við erum auðvitað með þessa stöðu að Ísland og Noregur eru aðilar að EES en við erum ekki í ESB. Eins og rakið var hér áðan voru Svíar auðvitað með sína hlutleysisstefnu og vildu ekki taka þátt í varnarbandalagi. Finnar voru heldur ekki þar með þessi gríðarlegu landamæri að Rússum. Það gjörbreytist auðvitað á einni nóttu. Síðan erum við með Dani á enn öðrum stað sem voru í Evrópusambandinu en voru undanþegnir varnarhluta þess. Svo það sé sagt þá er það auðvitað þannig að ríki Evrópu eru að bæta verulega í varnir sínar og þau þurfa að gera það. En væntanlega eru einhver rök fyrir því að Danir tóku þá ákvörðun að fara þarna undir varnarhlutann sem gerist einmitt í framhaldi af innrás Rússa í Úkraínu.
Mig langar aðeins að velta vöngum yfir þessu. Þessi mynd á Norðurlöndunum segir okkur auðvitað að öll ríkin hafa verið að meta hagsmuni sína í gegnum tíðina með svolítið ólíkum hætti og eru í raun og veru ekkert feimin við að breyta hagsmunamati sínu. Við sjáum það hjá Svíum, Finnum og Dönum. Þetta samtal Norðurlandanna, og það hvernig þau bregðast við utanaðkomandi hlutum og annað, hlýtur að færa okkur aðeins inn í þá umræðu hér á Íslandi að þetta sé eitthvað sem við þurfum alltaf að vera með í huga. Það getur varla verið meitlað í stein um aldur og ævi að hagsmunum okkar sé betur borgið með einu sjónarmiði frekar en öðru.(Forseti hringir.)