utanríkis- og alþjóðamál 2025.
Virðulegur forseti. Ég þakka aftur fyrir andsvarið. Öryggis- og varnarhagsmunir Íslands — ég held í rauninni að þeir hafi ekkert breyst. Staða landsins hefur ekki breyst og nágrannaríkin hafa ekkert breyst hvað það varðar. Vissulega eru miklar breytingar í Bandaríkjunum og ég mun aldrei verja orðræðu Trumps gagnvart Grænlandi. Hún er algerlega óboðleg með öllum hætti og þar eigum við alveg að standa upp og neita slíkri umræðu og það er bara gott að Evrópuríkin gerðu það öllsömul og Kanada gerir það líka og fleiri. Þannig að það þurfti ekkert endilega Evrópusambandið til en fínt að Evrópusambandið gerði það, ég skil það mjög vel, mjög gott mál. NATO er enn þá grunnurinn að okkar öryggis- og varnarmálum auk varnarsamningsins við Bandaríkin. Það er skrifað í nýju varnarstefnuna sem við samþykktum hér, alger grunnur. Ég held að það sé hlutverk okkar þingmanna í þeim vestrænu lýðræðisríkjum sem mynda NATO að standa vörð um NATO. Þess vegna held ég að það sé mjög mikilvægt að tala það einmitt ekki niður. Vegna þess að hv. þingmaður kom inn á það og sagði að hann hefði nú hingað til horft á að þetta væru fyrst og fremst efnahagslegir hagsmunir sem tengjast umræðunni um Evrópusambandið þá finnst mér það vera þannig að þeir sem vilja hvað mest ganga í Evrópusambandið hafi reynt að tína eitthvað annað til og tali þá um öryggis- og varnarmálin í því samhengi.
Ég ítreka aftur: Ég er mjög hlynnt alþjóðlegu samstarfi og við eigum að eiga í góðu samstarfi við Evrópusambandið, en það er ekki varnarbandalag í þeim skilningi. Við erum varin af varnarsamningnum okkar við Bandaríkin og við NATO. Tökum þá frekar umræðuna um hagsmuni Íslands og þessa efnahagslegu hagsmuni. Jú, vissulega erum við með allt of háa vexti og verðbólgu og við eigum alveg sögu um það. Við erum reyndar líka á þeim stað, Íslendingar, Noregur og Sviss, og örugglega Liechtenstein líka þó að ég þekki aðeins minna til þess, að vera betur stödd en flest ef ekki öll ríki innan Evrópusambandsins. Það hlýtur líka að segja okkur eitthvað þegar kemur að því að meta okkar efnahagslegu hagsmuni og hvort þeim sé betur borgið innan Evrópusambandsins eða utan þess með þeim samningi sem við höfum í dag, EES-samningnum.
