Störf þingsins.

Frú forseti. Mér er mjög hugleikin nýtni og sóun og ég hef alltaf reynt að nýta hluti eins vel og mögulegt er. Mig langar til að tala um mál sem mér finnst mjög mikilvægt og það eru laufblöð. Eins og við vitum þá myndast laufblöð á trjám og runnum og gróðri gjarnan á vorin og falla síðan af á haustin og eftir standa trén og runnarnir berir. Og á hverju hausti tek ég sérstaklega eftir því að fólk leggur gjarnan á sig heilmikla vinnu við að raka þessu laufi saman, troða í plastpoka með mikilli fyrirhöfn og setja á kerrur eða jafnvel troða þeim inn í bílinn sinn þar sem pokarnir eiga jafnvel til að springa og lauf dreifist um bílinn. Þá er ég oft gripinn löngun til að tala við fólk og segja við það að þetta sé algjör óþarfi. Þetta er sóun. Lauf eiga bara að vera í garðinum, lifandi eða dauð, og það er langskynsamlegast að raka þeim í beðin, láta þau hvíla þar yfir veturinn, molna og morkna og verða að moltu. Það sem þau gera líka að vori er að þá kæfa þau illgresi þannig að þetta er „win-win“, með leyfi forseta.