samgönguáætlun fyrir árin 2026--2040 ásamt fimm ára aðgerðaáætlun fyrir árin 2026--2030.
Frú forseti. Ég vil byrja á því að þakka hv. þm. Örnu Láru Jónsdóttur fyrir mjög góða ræðu. Ég fagna því að geta líka sett svolítið kjördæmagleraugun á mig í þessu andsvari þar sem ræðan mín í gær var kannski meira á breiðari grunni og mér fannst auðvitað mikilvægt, bæði sem formanni umhverfis- og samgöngunefndar og hafandi verið þátttakandi í því að skrifa nefndarálitið, að gera því góð skil í minni fyrri ræðu. Kannski fer ég í aðra ræðu hér og hef þá kjördæmagleraugun þar á. En ég þakka fyrir góða og mikilvæga ræðu og hún lýsti einmitt svolítið þessum breiðu strokum sem við ávörpum í nefndarálitinu. Þetta snýst svo mikið um að tryggja það að daglegt líf íbúa á þessu svæði og á þessum svæðum í kjördæminu okkar sé eins óraskað og öruggt og hægt er hverju sinni. Við þekkjum það auðvitað að tilveran heima snýst svolítið mikið um að fara inn á umferðin.is og veður.is og kanna skilyrðin, spyrja sig: Ætti ég að þora að fara yfir á þennan viðburð, kemst ég heim úr vinnu o.s.frv.? Það skiptir svo miklu máli að mínu mati að horfa til lengri tíma þegar við erum að taka ákvarðanir þannig að ég tek innilega undir hugleiðingar hv. þingmanns um Súðavíkurgöngin og ég vara sömuleiðis við því að reyna einhvern veginn að stytta okkur einhverja leið vegna þess að við eigum þessi dæmi, þingmaðurinn nefndi Óshlíðina, ég get líka nefnt Breiðadals- og Botnsheiðargöngin eða Vestfjarðagöngin þar sem var farið í að hafa göngin einföld öðrum megin en ekki tvöföld og við sjáum það í dag að nú eru þau sprungin og eiginlega hættuleg. Þegar maður er heima núna þá talar fólk mjög gjarnan um það að upplifa sig óöruggt í þessum göngum vegna þess að það kviknaði í rútu rétt fyrir utan gangamunnann bara nú fyrir stuttu.
Mig langaði að spyrja hv. þingmann í mínu fyrra andsvari: Hvernig getum við þokað okkur áfram og hætt að vera í þessum plástrum og farið að hugsa hlutina lengra fram í tímann?
