Evrópska efnahagssvæðið.

Frú forseti. Ég þakka hv. þm. Þorgrími Sigmundssyni fyrir spurningu. Ég stend við orð mín. Mig langar ekki til þess að Ísland fari og reyni að sækja sigur fyrir EFTA-dómstólnum í þessu máli sem varðar bókun 35. Ástæðan er einföld. Mig langar ekki til þess, hef enga velþóknun á þeirri sviðsmynd að hér á Íslandi ríki ekki einsleitni gagnvart EES-réttinum, að hér sé ekki hægt að ganga að því vísu að EES-rétturinn gildi með sama hætti og í Noregi og Liechtenstein, að hér sé einhvern veginn annars konar fjórfrelsi en á Evrópska efnahagssvæðinu öllu. Það hefur ekkert að gera með fullveldisframsal eða bein réttaráhrif. Þetta er bara regla sem við tókum á okkur í formi þjóðréttarlegrar skuldbindingar 1993 og tók gildi 1994. Þetta var réttarástand sem við bjuggum við 2010–2013 og svo var það meitlað í stein 2024 að það væri ekki lengur virk forgangsregla í EES-réttinum. Mig langar til þess að laga þetta. Mig langar til þess að fara aftur í gamla góða Ísland sem ég þekkti, þegar forgangsreglan var skýr. Ég kem inn á norsku stjórnarskrána í mínu seinna andsvari því ég hef margt um hana að segja.