27.04.1979
Efri deild: 84. fundur, 100. löggjafarþing.
Sjá dálk 4250 í B-deild Alþingistíðinda. (3353)
271. mál, heilbrigðisþjónusta
Oddur Ólafsson:
Herra forseti. Ég verð að biðjast afsökunar á því að ég þurfti að vera við jarðarför, svo ég veit ekki hvað hefur verið sagt í þessu máli og kann því að vera að búið sé að ræða það atriði sem ég ætlaði að geta um.
Þannig er, að á síðasta þingi var Raufarhöfn gerð að H 1 stöð í samræmi við eindregnar óskir íbúanna á staðnum. Á sama tíma var Þórshöfn breytt í H 1, þar eð illa hafði tekist að manna Þórshöfn og ekki var búist við að þangað fengjust tveir læknar því að reynst hafði illframkvæmanlegt að halda þar einum lækni. Nú er það svo, að frá Vopnafirði til Kópaskers eiga staðirnir mjög erfitt að því leyti að vetrarhörkur eru miklar og að því er staðarmenn segja ákaflega örðugt fyrir þá og viðsjárvert að þurfa að sækja um erfiða fjallvegi til læknis og þess vegna sé mikil nauðsyn að hafa læknissetur í öllum þéttbýliskjörnunum: Vopnafirði, Þórshöfn og Raufarhöfn. Nú skilst mér á frv. að meiningin sé að breyta þessu í þá veru aftur að Þórshöfn verði H 2 stöð, tveggja lækna stöð, og Raufarhöfn falli út og verði H stöð, henni verði þjónað frá Þórshöfn. Mig langar því til að spyrja hæstv. heilbrrh., hvort haft hafi verið samráð við Raufarhafnarbúa um þetta atriði. Ég hef ekkert á móti því að Þórshöfn verði H 2 stöð eins og var áður fyrr, en ég held að þar sem Raufarhöfn er vaxandi útgerðarstaður og mikil umsvif þar, en fjallvegir mjög erfiðir á milli Raufarhafnar og Þórshafnar, þótt þeir hafi að vísu batnað mikið á síðustu árum, sé erfitt fyrir Raufarhafnarbúa að komast af án læknis. Enda þótt þeir gætu ekki haft fastan lækni allt árið er það ekki annað en það sem helmingur allra H 1 stöðva á við að búa. En eitt er víst, að mjög líklegt er að í framtíðinni yrði hægt að hafa lækni á Raufarhöfn a. m. k. 6–8 mánuði á ári og hver veit nema einhver af þeim aðilum, sem þar ynnu til bráðabirgða, kynni að vilja setjast að.
Mig langar til að spyrjast fyrir um þetta. En ég vil taka fram að að mínu viti þyrfti n. að taka stærri og veigameiri atriði í heilbrigðisþjónustulögunum eins og þau eru nú, til athugunar. Þ. á m. er þjónustan á þéttbýlissvæðunum. Enn fremur held ég að kominn sé tími til að athuga betur kostnaðarskiptinguna og hvort ekki er æskilegt að þeir, sem nota þá peninga sem fara í heilbrigðisþjónustuna, beri meiri ábyrgð sjálfir og fái þá að sjálfsögðu til þess tekjustofna.