09.12.1980
Efri deild: 22. fundur, 103. löggjafarþing.
Sjá dálk 1234 í B-deild Alþingistíðinda. (1157)

155. mál, ferðagjaldeyrir

Þorv. Garðar Kristjánsson:

Herra forseti. Hæstv. fjmrh. lagði til að frv. það, sem hér er til umr., yrði samþykkt. Það var að vonum, það er stjórnarfrumvarp. En ef litið er á sögu þessa máls og eðli þess, þá er það ekki að vonum að menn leggi til að slíkt gjald sem þetta á ferðagjaldeyri sé lagt á.

Þetta gjald var upphaflega sett árið 1978, í september að mig minnir, með brbl. og var þá einn liður í heildaraðgerðum sem þáv. vinstri stjórn lagði fyrir Alþingi varðandi kjaramál og efnahagsmál. Þá var gert ráð fyrir að þetta gjald stæði aðeins eitt ár.

Ég verð að viðurkenna að það mun rétt vera, að þessi brbl. hafi haft litla þýðingu í raun og lítið bætt úr ástandi efnahagsmálanna. Frá því sjónarmiði kynni að vera ástæða til þess að framlengja þetta ákvæði laganna. En ég held að málum sé þannig komið, að það breyti engu um heildarástand efnahagsmála í þessu landi hvort þessi skattur er framlengdur eða ekki.

Sannleikurinn er sá, að þetta gjald er einkennandi fyrir þá stefnu að leggja hvers konar gjöld á almenning þar sem við verður komið, undir einhverju yfirskini oft og tíðum tilbúnu eins og í þessu sambandi. En hinn raunverulegi tilgangur er að afla fjár í ríkishítina og til þess fjárausturs sem staðið er fyrir af hálfu stjórnvalda.

Það er mál til komið að þessu linni. Ég geri mér ekki vonir um að þessu linni þannig, að það verði brotið blað í þessu efni með afstöðunni til þessa frv. En það er þó spor í rétta átt að afnema þessi lög, framlengja þau ekki.

Þetta vildi ég láta koma hér fram, einnig með tilliti til þess, að ég á ekki sæti í þeirri nefnd sem kemur til með að fjalla um málið. En ég vona svo sannarlega að hv. fjh.- og viðskn. athugi þessi mál í hinu rétta ljósi. Þá efast ég ekki um að menn kæmust að þeirri niðurstöðu, að skattinn á ferðagjaldeyrinn ætti að leggja niður.