02.02.1981
Neðri deild: 46. fundur, 103. löggjafarþing.
Sjá dálk 2059 í B-deild Alþingistíðinda. (2279)

Umræður utan dagskrár

Sighvatur Björgvinsson:

Herra forseti. Það var að sjálfsögðu með ráðnum hug sem ég beindi fsp. minni til forseta deildarinnar, en ekki hæstv. fjmrh. Ég held að skýringin hafi komið í ljós við að hlýða á orð ráðh. áðan. Til þeirra manna, sem geta sent svona lagað frá sér, sjá ekkert athugavert við það að veita sér með brbl. heimild til að fresta tilteknum framkvæmdum sem ekki er enn þá búið að afgreiða, ekki einu sinni búið að taka fyrir á fundum Alþingis, er auðvitað algjörlega tilgangslaust að beina svona spurningum. Auðvitað veit hæstv. fjmrh. — honum er það mætavel ljóst — að þeir, sem hafa rekið augun í þetta atriði í 7. gr. brbl., hlæja að hæstv. ráðh., enda full ástæða til því að þetta lýsir slíkum handarbakavinnubrögðum. Þau skrautklæði, sem hæstv. ríkisstj. er að reyna að sveipa um kauprán sitt, sem er aðalefni brbl., eru götótt eins og svissneskur ostur. Rétt eitt dæmi um það.

Ég beindi þeirri fsp. til hæstv. forseta þessarar deildar, að hann athugaði vinsamlega, áður en hann tæki á dagskrá frv. frá ríkisstj. um lánsfjárheimildir sem enginn þm. hefur enn þá séð, hvernig með ætti að fara þegar fyrir liggja brbl. í landinu, sem leitað hefur verið staðfestingar Alþingis á, um að ríkisstj. sé heimilt að fresta hverri þeirri framkvæmd í lánsfjárlögum sem hún hefur ekki enn þá sýnt hér á Alþingi. Hefur víst aldrei gerst áður í sögu þingsins að svona heimild hafi verið veitt. Að minnsta kosti þeir, sem hafa einhverja reynslu af starfi á vegum fjmrn., hlægja að þessu. Þess vegna er ósköp eðlilegt að það komi í ljós, eins og hæstv. fjmrh. var að vekja athygli á áðan, að þetta er í fyrsta skipti í þingsögunni sem ástæða er til þess að spyrjast sérstaklega fyrir um hvernig með eigi að fara.

Ég ætla ekki að segja meira um þetta. Ég ætla ekki að ræða efni brbl. hér, heldur aðeins beina þeirri eindregnu fyrirspurn til forseta, að hann athugi hjá hæstv. ríkisstj. hvernig með eigi að fara þegar þar að kemur, ef einhvern tíma kemur þá að því að hæstv. ríkisstj. leggur fram tillögur sínar um lánsfjárheimildalög. Hún hefur sjálf nefnilega sett með brbl. ákvæði sem heimila henni að fresta hvaða framkvæmd sem er í lánsfjárlögum sem Alþingi hefur ekki séð og á eftir að ræða og eftir að afgreiða. Auðvitað er hámark allrar heimsku að standa svona að málum þó að ljóst sé nokkurn veginn hvað hafi vakað fyrir hæstv. ríkisstj. En þetta sýnir bara handarbakavinnubrögðin sem hæstv. ríkisstj. beitir á elleftu stundu 31. des. 1980, þegar bæði árið og svigrúmið til aðgerða voru að renna úr greipum hæstv. ríkisstjórnar.