23.02.1981
Efri deild: 55. fundur, 103. löggjafarþing.
Sjá dálk 2478 í B-deild Alþingistíðinda. (2643)

221. mál, útflutningsgjald af sjávarafurðum

Sjútvrh. (Steingrímur Hermannsson):

Herra forseti. Ég verð að biðja hv. 3. þm. Norðurl. e. að skilja orð mín rétt og fara rétt með þau. Ég sagði aldrei að gengið væri rangt skráð um 5 af hundraði. Ég sagði það aldrei. Ég sagði að gengið hefði þurft að fella um allt að 5% til viðbótar ef mæta hefði átt þörf frystingarinnar eftir þeirri leið einni. (LJ: Það þýðir það sama.) Nei, það þýðir ekki það sama því ég tel að slíkt eigi ekki að gera. Jafnvel þó frystingin sé mikilvæg grein er útflutningsverðmæti hennar 40% af heildarútflutningsverðmæti, þó ekki meira. Jafnvel þó að hún sé það mikilvæg grein, þá tel ég slíkt ekki réttlætanlegt þegar svo gífurlegur munur er á afkomu frystingar og annarra greina, m.a. iðnaðar. Samkvæmt þeim upplýsingum, sem lágu fyrir um áramótin, er afkoma iðnaðar töluvert betri en frystingar. Ég efa að réttlætanlegt sé með tilliti til þeirra gífurlegu áhrifa, sem slík gengisbreyting hefur, að elta frystinguna með gengið. Leita verður annarra leiða. Og ég tel í þessu sambandi að farinn hafi verið skynsamlegur meðalvegur í gengisskráningu sem ákveðin var í des. með tilliti til afkomu hinna ýmsu greina íslensks útflutnings.

Ég hef reyndar ekki mörgu fleiru við þetta að bæta. Ég þakka hv. 9. landsk. þm. fyrir hans svör. Hann sagði réttilega að frystingin væri langsamlega mikilvægust atvinnuvega. Ég er honum sammála um það, og því verður að styrkja hana. Og einmitt það frv., sem hér er flutt, er flutt með tilliti til þess að létta af þessu meginatvinnutæki landsbyggðarinnar nokkru og færa yfir á skreið, sem hefur betri afkomu og langtum minna vinnuhlutfall. Þetta tel ég vera réttu og kannske mikilvægustu rökin fyrir þessari breytingu þó tímabundin sé.