03.03.1981
Sameinað þing: 55. fundur, 103. löggjafarþing.
Sjá dálk 2653 í B-deild Alþingistíðinda. (2790)

219. mál, snjómokstursreglur á þjóðvegum

Fyrirspyrjandi (Lárus Jónsson):

Herra forseti. Þetta hafa orðið fróðlegar umr. og eiginlega meiri umr. en ég ætlaði með þessari saklausu fsp. minni. En hæstv. ráðh. fór að tala hér um náttúrlegar aðstæður á þessum vegum, sem ég tiltók sérstaklega og taldi að væri svo vel staðið að þjónustu á að mönnum fyndist mismunurinn of mikill, þ. e. um Ólafsvíkurenni og Óshlíð. Þá fór hann að tala um það í sambandi við náttúrlegar aðstæður þar, hann taldi mikið um snjóflóð þar, og það kom hér líka fram af hálfu þm. Vestlendinga.

Ég get upplýst hæstv. ráðh. og þingheim um það, að ég talaði fyrir nokkrum dögum við umsjónarmann vega á þessu svæði, Ólafsfjarðarmúla, og benti honum á að nokkuð mikið væri gert af þessu, að segja fréttir af því að snjóflóð féllu á vegi, ýmsa vegi og sérstaklega þarna vestur frá. Þá sagði hann: Guð minn góður, ef ég ætti að fara að segja frá því á hverjum degi, hvað fellur mikið af snjóflóðum á Ólafsfjarðarmúla, þá gerði ég ekkert annað.

Ég held því að menn geti ekki mismunað þessum stöðum af þessum sökum. Þarna er því miður við afskaplega erfiðar aðstæður að etja vegna snjóflóða og stórhætta raunverulega fyrir menn að fara við viss skilyrði um þessa vegi. Það þarf auðvitað að reyna að gera allt sem hægt er til þess að koma í veg fyrir slys, sinna lagfæringum og auka eftirlit. Það, sem kemur náttúrlega fyrst og fremst til greina á þessum stöðum, er — eins og aðeins hefur verið talað um og er lítillega farið að rannsaka — að gera jarðgöng. Það er auðvitað eina frambúðarlausnin þó að enginn fari í grafgötur um það, að slíkar framkvæmdir eru feiknalega dýrar og verða kannske að bíða um sinn.