20.10.1981
Sameinað þing: 7. fundur, 104. löggjafarþing.
Sjá dálk 127 í B-deild Alþingistíðinda. (106)

13. mál, orlofsbúðir fyrir almenning

Alexander Stefánsson:

Herra forseti. Mér finnst ástæða til að taka hér til máls og lýsa yfir að ég get vel fallist á þá þáltill. sem hér liggur fyrir til umr., um orlofsbúðir fyrir almenning. Ég get þó ekki látið hjá líða að gera þá athugasemd við framsöguræðu 1. flm., að mér finnst það ótrúlegt sem fram kom í hans framsögu, að ekki skuli vera möguleiki að fá upplýsingar um fjölda ríkisjarða í landinu. Hann beindi þessu sérstaklega til núverandi fjmrh. Þá kemur upp í hugann að þessi hv. þm. hefur sjálfur verið fjmrh. allgóðan tíma. Það hefði því verið æskilegt framtak af hans hálfu sem ráðherra að kafa niður í þetta mál þannig að alveg óyggjandi væri eftir veru hans í fjármálaráðherraembætti, að ekki væri útilokað að fá upplýsingar um ríkisjarðir í landinu. Mér finnst það mjög ósennilegt, að slík vitneskja sé ekki tiltæk, og vil einmitt nota þetta tækifæri til að beina því til viðkomandi aðila, að þarna hlýtur að vera verðugt verkefni fyrir ötula menn að afla skýrra upplýsinga um hvað er skráð ríkiseign að þessu leyti. Þær upplýsingar hljóta að vera fyrir hendi.

Tilgangur þessarar till. er fyrst og fremst að reyna að auka eða skipuleggja aðgang fólks að útivistarsvæðum og orlofsbúðum. Það er að mínu mati ágætt verkefni. Minna má á það í leiðinni, að sem betur fer hafa launþegasamtökin á Íslandi gengið mjög myndarlega fram á þessu sviði á undanförnum árum. Það eykst nú frá ári til árs að hin ýmsu launþegafélög og samtök byggi orlofsbúðir og geri með því félagsfólki sínu fært að njóta þeirra réttinda að umgangast landið á auðveldari hátt en ella hefði verið. Því er einnig svo farið víða, að einmitt launþegahreyfingin hefur fengið aðgang að landi ríkisins til að reisa slíkar orlofsbúðir og koma upp þessari aðstöðu og er það vel. Það hefur þegar komið til framkvæmda í anda þeirrar till. sem hér liggur fyrir.

Mér finnst eðlilegt að minna á þetta í leiðinni þegar fullyrt er, eins og skilja mátti á framsöguræðu hv. 1. flm., að lítið hefði verið gert í þessum efnum hér á landi. Einnig finnst mér ástæða til að minna á það, að víða um land eru þjóðgarðar orðnir staðreynd. Í fjárlögum nú og á undanförnum árum hefur verið veitt talsvert fjármagn til þess að skapa aðstöðu í þessum þjóðgörðum. Að þessum þjóðgörðum hefur öll þjóðin aðgang til að njóta þeirrar náttúrufegurðar og þeirrar aðstöðu sem þar er að finna, og það er einnig mjög til framfara.

Ég vildi aðeins minna á þetta um leið og ég tel ástæðu til að taka undir að þessi mál verði tekin til athugunar, því að hér er af mörgu að taka. Við eigum sem betur fer stórt og víðáttumikið land, sem er víða óbyggt, en býr yfir miklum náttúrugæðum og náttúrufegurð sem æskilegt er, ef skynsamlega er á haldið, að þjóðin fái sem greiðastan aðgang að.

Ég vil ekkert vera að sérmerkja neinn almenning í þessu landi. Við erum öll á sama báti og við eigum öll að hafa þennan rétt, í hvaða stéttarfélagi eða í hvaða aðstöðu sem við erum hverju sinni. Ég til taka undir aðalefni þessarar till., þ. e. að láta gera úttekt á því, hvernig það ríkisland eða þær ríkisjarðir, sem ekki eru notaðar og ekki eru í byggð, megi nýta betur í þessu skyni.