15.02.1983
Sameinað þing: 51. fundur, 105. löggjafarþing.
Sjá dálk 2000 í B-deild Alþingistíðinda. (1740)

191. mál, vegáætlun 1983-1986

Sjútvrh. (Steingrímur Hermannsson):

Herra forseti. Ég mæli fyrir till. til þál. um vegáætlun fyrir árin 1983–1986. Hér er um lögbundna endurskoðun á vegáætlun þeirri, sem nú er í gildi, að ræða.

Vil ég í upphafi míns máls minna á það, að vorið 1981 samþykkti hið háa Alþingi till. til þál. um langtímaáætlun í vegamálum. Í þeirri þál. var ákveðið að til vegamála skyldi á árinu 1981 varið 2.2% þjóðarframleiðslu og 1983 ætti sá hundraðshluti að vera orðinn 2.4%. Ég nefni þetta í upphafi míns máls og vil undirstrika að þessi vegáætlun er á þessum forsendum byggð.

Í þessari vegáætlun er gert ráð fyrir að verja 2.2% þjóðarframleiðslu til vegamála. Þjóðarframleiðsla er áætluð af Þjóðhagsstofnun og eins og hv. þm. vita er gert ráð fyrir nokkrum samdrætti í þjóðarframleiðslu. Það leiðir að sjálfsögðu til þess að fjármagn til vegagerðar verður í krónutölu nokkru minna en ráð var fyrir gert, t. d. í þeirri till. til þál. sem lögð var fyrir á síðasta Alþingi. Hins vegar er eins og þétta mál liggur nú fyrir gert ráð fyrir að fullnægt verði því ákvæði, sem ég hef margnefnt, að 2.2% þjóðarframleiðslu færi til vegamála.

Áhrif í þessu sambandi hefur að sjálfsögðu verðbólgan. Í þessari till. til þál. er gert ráð fyrir að verðbólga frá miðju síðasta ári til miðs næsta árs verði um 58%. Síðustu spár benda til þess að hún geti orðið nokkru meiri. Að sjálfsögðu hefur það áhrif á framkvæmdamátt þess fjár sem til vega á að verja. Með meiri verðbólgu verða tekjur Vegasjóðs að vísu meiri af bensíngjaldi og öðrum mörkuðum tekjustofnum sem til vegamála renna. Engu að síður er rétt að geta þess strax, að með meiri verðbólgu myndast þarna nokkur vöntun. T. d. má áætla, ef verðbólga yrði 70%, að til þess að ná 2.2% þjóðarframleiðslu til vegamála vanti 21 millj. kr. Þetta nefni ég nánast sem dæmi um áhrif verðbólgunnar á framkvæmdamátt þess fjármagns sem til vegamála og reyndar annarra framkvæmda er áætlað hér á hinu háa Alþingi. En þegar þessi áætlun var gerð spáði Þjóðhagsstofnun 58% verðbólgu og við skulum vona að takist að standa við það, m. a. með samþykkt aðgerða til þess að draga úr verðbólguhraða.

Ég ætla svo að fara yfir meginþætti þessarar till. til þál.

Á fremstu síðu eru að vanda taldir þeir mörkuðu tekjustofnar sem til vegamála renna. Um bensíngjald og þungaskatt þarf ég ekki að fara mörgum orðum. Í grg. með frv. eru forsendur fyrir þeirri áætlun raktar. Þær byggjast að sjálfsögðu á spá um fjölda bifreiða og um notkun þeirra, eins og þar kemur glöggt fram og er unnið í samvinnu við Þjóðhagsstofnun. Hins vegar er hér í tekjum nýr liður, þ. e. veggjald, og er áætlað að tekjur af veggjaldi 1983 verði 125 millj. kr.

Dreift hefur verið á hinu háa Alþingi frv. til l. um veggjald. Eins og þar kemur fram er hér um að ræða framkvæmd á tillögu nefndar sem ég skipaði fyrir um það bil einu og hálfu ári. Sú nefnd skilaði ítarlegu áliti. Nefndinni var falið að gera tillögur um auknar tekjur til vegamála. Hún gerði það, m. a. tillögur um tilfærslu á tekjum af umferðinni, sem nú renna í ríkissjóð, yfir til beinna framkvæmda í vegagerð. Um þetta varð samkomulag í ríkisstj. Það samkomulag var framkvæmt þannig, að á s. l. ári voru innflutningstollar af bifreiðum lækkaðir. Áætlað er að sú tollalækkun nemi samtals um 120 millj. kr. fyrir bifreiðakaupendur og það fylgdi þá því samkomulagi að svipuð fjárhæð yrði innheimt og rynni þá óskipt til vegamála. Hér er því ekki um auknar álögur á umferðina að ræða, heldur tilfærslu. Því frv., sem ég hef nefnt og hér liggur fyrir, mun hæstv. fjmrh. mæla fyrir mjög fljótlega.

Það vekur að sjálfsögðu athygli á 1. síðu að ríkisframlag er lágt, aðeins 20.4 millj. kr. Í því sambandi er þó rétt að hafa í huga, að ríkissjóður ber mikla vaxta- og afborganabyrði af lánum, sem til vegagerðar hafa verið tekin, þannig að raunverulegt framlag ríkisins til vegamála er töluvert hærra en felst í þessari tölu. Fyrir árin 1984, 1985 og 1986 er ríkisframlagið hins vegar fært hér miklu hærra eða 140 millj. kr. Þar er það uppfært frá þeirri vegáætlun, sem gerð var fyrir tveimur árum, með tilliti til verðlags.

Undir árinu 1983 er talið sérstakt lánsfé til Ó-vega, þ. e. 51 millj. kr. Það er í samræmi við langtímaáætlun í vegagerð. Svonefndir Ó-vegir, hinir þrír sérstöku vegir sem út úr voru dregnir, eru í langtímaáætluninni meðhöndlaðir sérstaklega á árinu 1983.

Samtals er gert ráð fyrir að lánsfjáröflun á árinu 1983 verði 193.6 millj. + 51 eða 244.6 millj. kr. Hér er því um mjög litla aukningu á lánsfé að ræða milli ára, enda er það skoðun mín að stórum æskilegra sé að verja mörkuðum tekjustofnum, eins og hér er gert ráð fyrir, til vegaframkvæmda en lánsfé, sem mjög líklega yrði erlent. Innan þessa ramma lánsfjáröflunar verða lán sem ég geri ráð fyrir að Framkvæmdastofnun muni veita eins og hún hefur gert undanfarin ár m. a. til jaðarbyggða, en einnig til fleiri framkvæmda eins og bundins slitlags. Um það hefur verið lauslega rætt við forstjóra Framkvæmdastofnunar, en stjórn stofnunarinnar hefur ekki gengið frá þeim málum.

Á næstu síðu er fjallað um skiptingu útgjalda. Ég mun minnast þar á örfáa liði, enda er ítarlega gerð grein fyrir þeim í grg. með till.

Ég vil fyrst nefna sumarviðhald, sem er meginliður undir viðhaldi þjóðvega. Á árunum 1975–1981 er talið að til sumarviðhalds hafi verið varið frá 59–71% af metinni þörf. Mér er ljóst að það er alltaf nokkrum vandkvæðum bundið að meta þörf á viðhaldi, en Vegagerðin hefur gert það undanfarin ár eftir ákveðnum grundvallarreglum, sem notaðar eru á Norðurlöndum. Samkv. því var á árinu 1981 t. d. varið 71% þess fjármagns sem þannig áætluð þörf krefst.

Í þessari till. er gert ráð fyrir að auka allverulega fjármagn til sumarviðhalds. Gert er ráð fyrir að náð verði 80% af þörfinni á árinu 1983 og 88% á árinu 1986. Ég vil nefna þetta hér alveg sérstaklega vegna þess að þær raddir eru margar og ákveðnar sem — að mínu mati réttilega — halda því fram að sumarviðhald sé ekki nægilegt á okkar þjóðvegum. Ég tel því að fjármagn til sumarviðhalds þurfi að auka nokkuð hraðar en til vegamála almennt og að því er stefnt með þessari till. Ég hefði gjarnan viljað komast nokkru hærra en gert er ráð fyrir, en til þess er ekki svigrúm eins og nú stendur.

Mér þykir einnig rétt að minnast á vetrarviðhaldið. Vetrarviðhaldi er nokkuð lýst í grg. á bls. 30. Þar eru m. a. upplýsingar um vetrarviðhald á undanförnum árum. Staðreyndin er sú, að vetrarviðhald hefur oft orðið Vegagerðinni þungt og iðulega farið mjög fram úr áætlun. Ekki hefur náðst samstaða um að greiða slíka umframgreiðslu t. d. úr ríkissjóði eða afla tekna til slíkrar umframgreiðslu. Ég harma það. Hér er um mjög óvissan þátt að ræða, sem fyrir bragðið hefur haft áhrif á það fjármagn sem ætlað hefur verið til nýrra framkvæmda. Orðið hefur að draga úr slíkri fjárveitingu til þess að standa undir miklu vetrarviðhaldi. Á þessu hefur vitanlega verið mikil sveifla frá einu ári til annars. T. d. tókst nokkurn veginn á fyrri hluta síðasta árs að slétta þennan reikning. Hins vegar varð mokstur í des. s. l. mjög mikill og virðist stefna langt fram úr því sem áætlað hefur verið til vetrarviðhalds á árinu 1983. miðað við meðalvetur það sem eftir er þessa vetrar og næsta vetrar á þessu ári. Nú í vetur hefur verið varið um 21 millj. kr. til vetrarviðhalds, þar af um 11 millj. kr. í des. s. l., meira en áætlað var. Við skulum vona að vetur verði léttari hér eftir en verið hefur og þetta jafnist, en mér þykir þó ástæða til að nefna þennan óvissulið.

Stærstu liðir í skiptingu útgjalda til nýrra þjóðvega eru stofnbrautir, þ. e. fjármagn í stofnbrautir almennt. Hér er fylgt hefðbundinni skiptingu stofnbrauta, í stofnbrautir almennt, bundið slitlag og sérstök verkefni. Ó-vegir eru hér til viðbótar og mun ég nefna þá síðar.

Aukning fjármagns til stofnbrauta fylgir þeirri vegáætlun, sem nú er unnið eftir, og þeirri langtímaáætlun í vegagerð, sem einnig hefur verið hér lögð fram og var reyndar sýnd á síðasta þingi. Í þeirri langtímaáætlun er gerð grundvallarbreyting í allri skiptingu fjármagns. Þar er gert ráð fyrir að skipta fjármagni á meginverkefni miðað við þrjú fjögurra ára tímabil og er í þessari áætlun fylgt þeirri skiptingu sem gert var ráð fyrir í langtímaáætluninni. Vegna samdráttar í þjóðarframleiðslu, sem ég minntist á í upphafi míns máls, verður hins vegar nokkur röskun á. Í langtímaáætlun var gert ráð fyrir að 20% fjármagns væri óráðstafað, það væri eins konar stuðpúði í verðbólgunni, sem til mætti grípa þegar fram úr fer vegna meiri kostnaðar en ráð er fyrir gert. Í þessari vegáætlun hér, sem nær til fyrsta fjögurra ára tímabilsins, reyndist nauðsynlegt að draga úr þessu óráðstafaða fjármagni og er aðeins gert ráð fyrir að það sé 8% í staðinn fyrir 20%, en með því móti er hægt að ráða við þau verkefni sem gert er ráð fyrir í núverandi vegáætlun og í samræmi við langtímaáætlun um vegagerð.

2. liðurinn fjallar um bundið slitlag. Bundið slitlag hefur verið aukið verulega hér á undanförnum árum. Bundið slitlag er nú, eins og kemur fram í grg., um 650 km samtals. Á s. l. ári voru lagðir 144 km af bundnu slitlagi, á árinu 1981 142 km og á árinu 1980 90 km, en það ár má segja að sérstakt átak hafi hafist í lagningu bundins slitlags. Þannig hafa 60% alls bundins slitlags sem við njótum nú verið lögð á þremur undanförnum árum.

Með þeirri vegáætlun sem hér er lögð fram er gert ráð fyrir að halda áfram stóru átaki á þessu sviði, sem að vísu dregst nokkuð saman í krónutölum og kílómetratölum, með þeim samdrætti sem verður í þjóðarframleiðslu, þannig að ráð er fyrir því gert að á árinu 1983 verði lagðir um 120–130 km af bundnu slitlagi. En væntanlega aukast framkvæmdir á árunum þar á eftir að nýju og er gert ráð fyrir að á þessum fjórum árum verði lagðir um 500–600 km af bundnu slitlagi. Ég geri mér vonir um að þeir geti orðið nær 600 og þannig staðið að mestu við þá langtímaáætlun sem gert er ráð fyrir. Að vísu er það háð því, eins og þetta er nú byggt upp, að þjóðarframleiðsla aukist að nýju.

Ég tel að það hafi verið mjög heillavænlegt skref, sem stigið var með gildandi vegáætlun fyrst og fremst, að auka svo mjög fjármagn í bundin slitlög. Ég hygg að það finni hver maður sem um þjóðvegina fer og það er áreiðanlega staðreynd, að bundið slitlag dregur mjög úr viðhaldi bifreiða og kemur þannig einnig, auk þess að bjóða upp á betri vegi, mönnum beint til góða sem nota þurfa þjóðvegina mikið. Þetta á ekki síst við um stórar og þungar langferðabifreiðar, sem eru mikið á þjóðvegum. Hjá slíkum aðilum leiðir bundið slitlag til mikils sparnaðar.

Hins vegar vil ég geta þess, að í ljós hefur komið að ýmis undirbúningsvinna við bundið slitlag er meiri en menn hafa gert sér vonir um. Því miður eru margir af okkar gömlu vegum þannig gerðir að skipta verður um undirlag. Það er kostnaðarsamt og hefur af þeim ástæðum sum árin ekki náðst fyllilega það sem gert var ráð fyrir. En mjög nálægt hefur þó verið staðið við áætlun.

Sérstök verkefni sé ég ekki ástæðu til að fjalla um út af fyrir sig. Þau eru eins og annað rakin hér í grg. Þar er um verkefni að ræða sem þm. hinna ýmsu kjördæma hafa raðað í forgangsröðun, eitt sérstakt verkefni í gangi í hverju kjördæmi hverju sinni og sé því haldið innan ramma langtímaáætlunar, að vísu með þeim breytingum sem þar er gert ráð fyrir í þessum sérstaka verkefnaflokki.

Ég gat þess áðan, að Ó-vegir væru teknir út úr 1983. Það er einnig í samræmi við langtímaáætlun. Gert er ráð fyrir 51 millj. kr. í Ó-vegi. Skipting þess fjármagns er að sjálfsögðu ekki endanlega ákveðin, verður rædd í hv. fjvn., en með tilvísun til þess sem áður hefur verið sett á blað er gert ráð fyrir að með þessu fjármagni megi ljúka við Ólafsvíkurenni þannig að sá vegur verði öllum fær og varinn, þannig að ekki komi til skemmda á þeirri miklu framkvæmd og nauðsynlegu, og er talið að til þess þurfi 47 millj. kr. Að sjálfsögðu er þar með ekki að fullu lokið þeirri vegagerð. Talið er að á árinu 1984 þurfi enn að bæta við þar grjótvörn og ganga betur frá og til þess muni þurfa um 20 millj. kr. Síðan er gert ráð fyrir að leggja á þann veg bundið slitlag. Er áætlað að á verðlagi ársins í ár þurfi um 97.5 millj. kr. til að ljúka því verki öllu. Hins vegar bíða aðrir Ó-vegir og nauðsynlegt að dreifa þessu fjármagni eitthvað, þó þannig, eins og ég hef áður undirstrikað, að Ólafsvíkurenni verði orðið öllum vel fært og vel varinn sá vegur.

Gert er ráð fyrir að halda áfram framkvæmdum í Óshlið. Þar var um byrjunarframkvæmd að ræða á s. l. sumri, tekin fyrir nokkur hundruð metra spilda, vegur færður utar og gerð djúp og breið rás ofan við veg til að taka við grjóthruni og snjóflóðum. Ég held að ég megi segja að reynsla af þessu hafi verið góð. Að vísu er þessi vetur alveg einstakur með snjóflóð og enginn vegur hefur að fullu sloppið við þau mörgu og miklu snjóflóð sem hafa fallið. Einnig hefur þessi vegarspotti teppst. En kunnugir eru sammála um að engu að síður hafi orðið gerbreyting á þessum vegarkafla að þessu leyti. Gert er ráð fyrir að halda áfram í Óshlíðinni með annan kafla og er talið að til þess þurfi að verja a. m. k. 3.5 millj. kr. Það framlag yrði aukið á árunum 1984 og 1985, þegar Ólafsvíkurenni er komið í það ástand að viðunandi sé.

Jafnframt þarf að halda áfram undirbúningi við Ólafsfjarðarmúla. Þar er nokkur rannsóknarskuld, sem þarf að greiða, og sömuleiðis er þess vænst að á árinu 1984 verði hægt að byrja þar á athugunum á berglögum og byrjunarframkvæmdum við op þeirra ganga sem þar verður að leggja.

Þá vil ég geta þess, að undir liðnum Þjóðbrautir er nýr liður sem heitir „Bundin slitlög á þjóðvegum í kaupstöðum og kauptúnum.“ Eins og hv. alþm. þekkja er gert ráð fyrir að 12.5% markaðra tekjustofna renni í þjóðvegi í þéttbýli. Á þessu var að vísu gerð breyting á síðasta ári. Þá var með svokölluðum bandormi sett þak á ráðstöfun á þessu fjármagni. Í þessari till. er ekki gert ráð fyrir að 12.5% verði af hinu nýja veggjaldi tekin og er reyndar gert ráð fyrir að þessu ákvæði verði breytt. Í því sambandi vil ég vísa til niðurstöðu þeirrar nefndar sem fjallaði um langtímaáætlun á s. l. ári. Í henni sat einn maður frá hverjum þingflokki. Nefndin gerði það að tillögu sinni sem kemur fram í langtímaáætlun á bls. 10. Þar segir, með leyfi forseta:

„Alþingi hefur þegar sett þak á framlag ársins 1982, [þ. e. til þjóðvega í þéttbýli] þ. e. 43 millj. kr., en það svarar til um 68 millj. kr. á verðlagi 1983. Í framhaldi af því er eðlilegt að breyta ákvæðum vegalaga um þetta efni. Nefndin hefur rætt þetta og telur eðlilegast að Alþingi ákveði hverju sinni fjárveitingar til þessa viðfangsefnis.“

Ástæðan fyrir þessari breytingu er sú, að víða um land er ástand vega í þéttbýli sem betur fer orðið mjög gott og sums staðar má segja að lokið sé að leggja bundið slitlag á þá vegi sem fyrir hendi eru nú. Það á t. d. við í stærstu þéttbýlisstöðunum. Megintilgangur þessarar breytingar á sínum tíma, að koma almennt bundnu slitlagi og betri vegum um þéttbýli, hefur því náðst á mörgum stöðum. Þetta ákvæði dregur hins vegar mjög verulega úr því fjármagni sem er til ráðstöfunar fyrir þá staði sem langtum skemmra eru á veg komnir. Því þótti rétt að gera ráð fyrir sérstökum lið og sérstakri fjárveitingu þar með í bundið slitlag á þjóðvegi í kaupstöðum og í kauptúnum. Á árinu 1983 er aðeins gert ráð fyrir 5 millj. kr., sem svo er aukið mjög á næstu árum. Í þessu sambandi er rétt að minnast á áætlun sem gerð hefur verið á vegum hæstv. félmrh. Þar er gert ráð fyrir að koma bundnu slitlagi á þessa vegi á fimm árum. Með þessu framlagi og þeim breytingum, sem ég tel nauðsynlegt að gera á ákvæði vegalaga að þessu leyti, telur Vegagerðin að ná megi umræddu markmiði. Að vísu eru þá aðeins hafðir í huga þeir vegir í þéttbýli sem þekktir eru í dag, enda hygg ég að með því móti sé út af fyrir sig markmiðið hátt sett. Hér er sem sagt verið að reyna að framkvæma þessa ósk frá hinum ýmsu þéttbýlisstöðum, að framkvæmdir á þeirra vegum verði teknar inn í vegáætlun og reyndar leitast við að ljúka þessum framkvæmdum á töluvert skemmri tíma en vegakerfi landsins eða stofnbrautum landsins almennt.

Þá vil ég geta þess, að í nefnd þeirri sem fjallar um langtímaáætlun og ég hef áður getið varð samkomulag um að gera breytingu á skilgreiningu stofnbrauta. Þetta kemur fram í grg. með langtímaáætlun á bls. 10, flokkun vega, sem ég vil, með leyfi forseta, lesa. Þar segir:

„Nefndin telur að breyta þurfi reglunum [um flokkun vega] og hefur miðað vinnu sína við eftirfarandi brtt.: Aftan við skilgreiningu stofnbrauta í 12. gr. vegalaga komi eftirfarandi viðbót:

Við það stofnbrautakerfi, sem þannig fæst, skal tengja með stofnbraut öll þéttbýli, sem hafa 400 íbúa eða fleiri, enda sé tengingin ekki lengri en 20 km, svo og þéttbýli með 200 eða 400 íbúa ef tenging þeirra er ekki lengri en sem svarar 1 km fyrir hverja 100 íbúa í þéttbýlinu.“

Hér er því um að ræða tvær breytingar á vegalögum, sem þarf að gera og mér þótti rétt að nefna nú, en ég mun flytja sérstakt frv. um og það alveg á næstunni. En sú breyting er vitanlega tengd afgreiðslu vegáætlunar fyrir árin 1983–1986 og ekki síður og kannske reyndar alveg sérstaklega langtímaáætlun sem verður einnig til meðferðar.

Herra forseti. Um vegáætlun mætti að sjálfsögðu hafa mörg fleiri orð og rekja það sem áunnist hefur á undanförnum árum. Ég hef sérstaklega fjallað um bundið slitlag, sem er nýmæli að því leyti til að það hefur verið aukið meira en flest annað. Hins vegar má einnig minna á að fjölmörgum sérstökum verkefnum hefur miðað vel áfram. En ég ætla ekki að lengja mál mitt með því að rekja það.

Ég held að öllum mönnum sé ljóst að vegagerð er einn mikilvægasti framkvæmdaþátturinn í efnahagslífi okkar og þjóðlífi. Vegirnir koma öllum við. Þeir eru okkar langsamlega mikilvægasta samgönguæð þótt annað sé mikilvægt einnig. Á vegina þarf að leggja mikla áherslu. Það er mín skoðun að hvergi sé fjármagni betur varið, hvergi sé fjárfesting arðmeiri en í góðum vegum. Nægir kannske í því sambandi að vísa til þess gífurlega fjölda bifreiða sem við Íslendingar eigum. Líklega eru aðeins í einu landi færri íbúar á hverja bifreið. Þá er ekki lítils virði að vegir séu góðir, vegir séu þannig að þessar nýju bifreiðar eyðileggist ekki á skömmum tíma.

Ég hef af þessari ástæðu lagt á það mjög mikla áherslu að ekki verði dregið úr því markmiði sem Alþingi samþykkti vorið 1981 um framlag til vegagerðar, þ. e. það verði 2.2% þjóðarframleiðslu. Ég viðurkenni að miðað við ýmsa erfiðleika í okkar efnahagslífi, miðað við miklar erlendar lántökur, sem úr verður að draga og miðað við erfiðleika, sem hljóta að leiða til þess að við frestum ýmsum framkvæmdum á meðan við erum að komast frá þeim, kann einhverjum að þykja það ofrausn að halda þessu markmiði í vegagerð. Ég segi að svo sé ekki og endurtek það sem ég sagði áðan um arðsemi vegagerðar.

Ég vek jafnframt athygli á að hér eru framkvæmdir tengdar þjóðarframleiðslu. Ég tel að á móti því verði alls ekki staðið. Hlýtur því fjármagn til vega að dragast nokkuð saman að raungildi þegar þjóðarframleiðslan dregst saman.

Með þessa vegáætlun verður að sjálfsögðu farið eins og þingsköp gera ráð fyrir og þingvenjur. Um hana þarf að fjalla ítarlega á næstu dögum og vikum. Um hana þurfa þm. kjördæmanna að fjalla. Vegagerðin er reiðubúin að hefja fundi sína með þeim strax. Fjvn. hefur að sjálfsögðu forustu um úrvinnslu vegáætlunar, eins og verið hefur. Ég vil hins vegar vekja athygli á því, að tíminn er ekki langur. Nú hefur verið ákveðið, eins og alþjóð veit, að kosningar verði ekki síðar en 23. apríl n. k. Því hlýtur þing að verða rofið fljótlega í marsmánuði, þannig að vinna þarf ötullega að þessu máli. Ég geri mér fastlega vonir um að svo verði gert. Ég hefði gjarnan viljað leggja vegáætlun fyrir þingið fyrr, en vegna þeirra erfiðleika sem eru í efnahagsmálum okkar á ýmsum sviðum tók nokkru lengri tíma að ná saman endum en ég gerði ráð fyrir.

Að þessu mæltu vil ég, herra forseti, leggja til að till. til þál. um vegáætlun verði að lokinni þessari umr. vísað til 2. umr. og hv. fjvn.