29.11.1982
Neðri deild: 13. fundur, 105. löggjafarþing.
Sjá dálk 869 í B-deild Alþingistíðinda. (581)

22. mál, tekjustofnar sveitarfélaga

Flm. (Pétur Sigurðsson):

Herra forseti. Ekki veit ég hvaðan hv. síðasti ræðumaður hefur haft orðið „að blóðmjólka“. Það þekkist ekki í mínu kjördæmi eða í næstu kjördæmum við. Þetta hlýtur að vera fengið að norðan og hv. þm. eitthvað þekkja til þess þar.

Það sem hér er verið að leggja til er að ósanngjörnum skatti sé breytt í sanngjarnan skatt. Ég held að það geti enginn maður borið á móti að það er ekki sanngjarnt að leggja skatt byggðan á sama grundvelli og lagður er á íbúðarhúsnæði, sem er í notkun t.d. á höfuðborgarsvæðinu allt árið, á þessi hús, sem fólk héðan úr Reykjavík og af öðrum þéttbýlissvæðum notar kannske í einn til í mesta lagi þrjá mánuði á ári. Það má til sanns vegar færa að þetta sé að blóðmjólka okkur Reykvíkinga.

En það er gert undir fleiri kringumstæðum, hv. þm. Páll Pétursson. Ég tek það fram, að ég er ekki að tala um neitt hús sem ekki er á skipulögðu svæði. Ég er að tala um heilu jarðirnar sem eru í eigu félaga og samtaka þeirra, þar á meðal verkalýðsfélaga. Ég er að tala um jarðir sem hafa verið teknar á langtímaleigu og skipulagðar að fullu. Ég er að tala um einstakar lóðir sem hefur verið borgað fullt verð fyrir heim í það sveitarfélag hvar viðkomandi eigandi hefur búið. Að einhverjum notum hljóta þeir fjármunir að hafa komið viðkomandi sveitarfélagi. — Ég er að tala um slíkar jarðir. En á þær og eigendur lóða þar hefur verið lagður annar skattur líka. Sumarbústaðaeigendur hafa sumir hverjir, veit ég, þar sem ég þekki vel til, lagt varanlega vegi um einkajarðir sínar. Þeir eru skattlagðir árlega af þessum einkavegum sínum, en þeir fá enga þjónustu í staðinn frá sveitarfélagi og því síður frá Vegagerð ríkisins. Þetta kalla ég að blóðmjólka.

Þetta eru svo sem ekki einu dæmin sem við þéttbýlisbúar höfum um að það sé talið sjálfsagt að fara þannig með okkur og er ekki til þess fallið að bæta sambúðina á milli þéttbýlis og dreifbýlis. Ég tel því að þetta hógværa frv. verði nokkur þolraun fyrir boðendur hins góða sambýlis í framtíðinni, það sé nokkur prufa á vilja þeirra eða hvort hann sé eins og endranær alltaf í orðum þeirra þegar þeir koma upp í þinginu eða á mannamótum annars staðar og þar við sitji.