17.03.1987
Sameinað þing: 64. fundur, 109. löggjafarþing.
Sjá dálk 4402 í B-deild Alþingistíðinda. (4147)

Afgreiðsla þingmála

Guðrún Helgadóttir:

Herra forseti. Ég hlýt að koma aðeins inn í þessa umræðu því að ég hefði gert slíkt hið sama ef hv. þm. Eiður Guðnason hefði ekki kvatt sér hljóðs um þingsköp út af þessu máli. Ég vil upplýsa þingheim um að við höfum setið saman í hv. félmn. Sþ. í vetur, umræddur hv. þm. Jóhanna Sigurðardóttir og ég, og oftlega hefur það verið svo að það hefði ekki verið fundarfært nema af því að við sóttum fundi reglulega.

Þetta umrædda mál, sem hv. þm. Eiður Guðnason hefur gert að umræðuefni hér, er búið að liggja fyrir nefndinni í allan vetur og margoft verið reynt að fá það afgreitt og eins og hér hefur komið fram liggur nú fyrir svo til samhljóða till. frá fjórum hv. þm. Sjálfstfl. og 1. flm. er formaður umræddrar félmn.

Í gær spurðum við síðast um þetta mál og þá var okkur sagt að það væri í athugun, en síðan liggur fullbúið þskj. á borðum okkar í dag. Ég held að þetta tali sínu máli og ég ætla ekki að segja neitt meira um það. En þetta er ekki eina málið.

Við lögðum hér fram, mig minnir að það hafi verið 13. eða 14. mál þingsins, hv. þm. Jóhanna Sigurðardóttir og ég, lítið frv. um breytingu á barnalögum sem átti að vera til að bæta kjör nokkur hundruð barna í landinu. Það hlaut enga afgreiðslu. Það var alltaf beðið eftir athugun frá Sjálfstfl. Þeirri athugun lauk svo fyrir skömmu með því að nefndin var beðin af hálfu hæstv. heilbrmrh. að flytja brtt. við almannatryggingalög, ekki barnalög, um sama efni. Það var gert. Nefndin gerði það og það mál var keyrt hér í gegn og við getum hrósað sigri, við hv. þm. Jóhanna Sigurðardóttir, því að það er orðið að lögum sem við vorum að biðja um.

Maður hlýtur að velta fyrir sér: Á hvers konar samkomu erum við? Eru stjórnarandstöðuþingmenn réttlausir við að fá sín mál afgreidd hversu sjálfsögð sem þau eru, hversu sammála sem þingheimur er um þau, einungis vegna þess að það væri rós í okkar hnappagat? Aldrei hefur þetta verið verra en í vetur vegna þess að nú er kosningaár. Á meðan þessu hefur farið fram hafa formenn leyft sér að keyra sín eigin mál á örstuttum tíma gegnum þingið til samþykktar.

Ég vil nefna smámistök sem mér hafa t.d. orðið á. Við afgreiddum út úr þessari sömu hv. félmn. till. formannsins, hv. þm. Gunnars G. Schram, um stofnun ferðamálaskóla, að vísu ofurlítið breytta. Ég var búin að gleyma því og þess var aldrei getið í umræðu um það mál að hér lægi fyrir þinginu till. frá hv. þm. Davíð Aðalsteinssyni o.fl., till. til þál. um menntastofnun á sviði matvælaiðnaðar, hótel-, veitinga- og almennrar ferðamannaþjónustu. Lágmarkskurteisi hefði verið að geta þess að sú tillaga hefði verið lögð fram. Jafnframt hafði verið spurst fyrir um þessi mál af hálfu Kvennalistans í fyrirspurnatíma þingsins í vetur.

Ég hélt að hver einasti þm. teldi það skyldu sína að geta þess í greinargerðum fyrir tillögum sínum, sem oft eiga sér einhverja forsögu hér á hinu háa Alþingi, að þau mál hafi fram komið. Ég hélt að það væri föst hefð hér í þinginu. Ég vil vekja athygli á því að í þessari till., sem nú hefur borist okkur í hendur og er 428. mál þingsins, er ekki vikið orði að því að 49. mál þingsins flutt af hv. Jóhönnu Sigurðardóttur og fleirum liggi yfir höfuð fyrir í þinginu.

Ég skal ljúka máli mínu, herra forseti. En ég spyr að því af því að ég hreinlega veit ekki: Hafa forsetar ekki eitthvert vald til þess að stöðva það ef mál er lagt fyrir þingið sem þegar liggur þar fyrir? Ef ekki forsetar, þá hverjir? Getum við eytt tíma í að flytja hvert um sig sömu málin? Ég vil fá þessari spurningu svarað ef unnt er, herra forseti.