29.04.1988
Efri deild: 82. fundur, 110. löggjafarþing.
Sjá dálk 7027 í B-deild Alþingistíðinda. (4967)

432. mál, Ríkisendurskoðun

Guðrún Agnarsdóttir:

Herra forseti. Ætli 3. þm. Vesturl. sé hér einhvers staðar? Það er greinilegt að hvorki hæstv. sjútvrh., hv. 3. þm. Vesturl. né heldur hv. formaður í fjh.- og viðskn., 2. þm. Norðurl. e., voru viðstaddir ræðu mína við 1. umr. þessa máls. Þá hefðum við getað sparað okkur löng orðaskipti hér nú.

Í tilefni af þeim orðum sem hér hafa fallið vil ég í fyrsta lagi segja þetta: Ég tel að hlutverk Ríkisendurskoðunar sé afar mikilvægt og ég ber fyllsta traust til ríkisendurskoðanda.

Í öðru lagi vil ég segja þetta: Það er skoðun mín að það sé bæði eðlilegt og sjálfsagt og mjög mikilvægt að vel sé farið með almannafé og vel sé fylgst með þessari meðferð. Um Tryggingastofnun renna stórar fjárhæðir, og ekki síst vegna unninna læknisverka. Þetta veit ég vegna þess að nú sit ég í tryggingaráði. Það er mjög nauðsynlegt að fylgjast vel með þessu. Þess vegna vísa ég á bug þeim aðdróttunum sem ég heyrði í máli hv. 3. þm. Vesturl.

Í þriðja lagi vil ég segja að ég tel ekki að þessu frv.sé stefnt gegn læknum.

Síðan vil ég taka fram að forsvarsmenn lækna, þ.e. stjórn læknafélaganna, hafa lýst sig opinberlega fúsa til að leita allra leiða til þess að auðvelda Tryggingastofnun aðgang að nauðsynlegum upplýsingum þannig að ganga megi úr skugga um að greiðslur fari fram fyrir raunverulega og réttilega unna vinnu. Um þetta ríkir enginn ágreiningur. En ágreiningur hefur ríkt um hvernig á að fara að þessu. Þess vegna tók ég til máls áðan og þess vegna hef ég vissar áhyggjur af þessu máli þó ég hafi ekki lýst mig andsnúna því. Þá vísa ég aftur á bug aðdróttunum í máli hv. 3. þm. Vesturl.

Ágreiningurinn er fyrst og fremst um leiðir vegna þess að margir læknar líta trúnaðarsamband sitt við sjúklinga alvarlegum augum. Það hafa komið fram ýmsar uppástungur um hvernig sé best að gera þetta og ég minntist einmitt á það í máli mínu við 1. umr. og vísaði þá til lesefnis þar sem hefur verið skrifuð ítarleg grein um þetta í fréttabréfi lækna og birt.

Eins og ég sagði áður: Þessu er ekki stefnt gegn læknum að mínu viti, en tilefnið til flutnings þessa frv. var þó einmitt vegna reikningsskila lækna. Þess vegna þarf að taka sérstakt tillit til þessa trúnaðar þar sem erindi frv. varðar lækna, ekki þar sem það varðar eyðingu minka eða einhvers annars sem hér var minnst á.

Ég hef heldur ekki gefið í skyn — vegna orða hæstv. sjútvrh. — eða dottið það í hug að læknar einir þyrftu að gæta trúnaðar gagnvart skjólstæðingum sínum. Það hljóta einnig aðrir að þurfa að gera, t.d. aðrar heilbrigðisstéttir. Ég tek undir þau orð hans og það er almannarómur að trúnaður innan sjúkrahúsa sé ekki ávallt sem skyldi, t.d. við meðferð sjúkraskráa. Það má verulega bæta. Á því er enginn vafi. Sama trúnaðarskylda hlýtur einnig að gilda um aðrar stéttir sem fara með viðkvæm og mikilvæg mál. Það liggur þó í eðli trúnaðar að hann verður ekki rofinn með því að della honum með öðrum. Hann verður ekki fluttur á milli manna. Þess vegna, og ég ítreka það enn, er mjög mikilvægt að finna leiðir sem báðir málsaðilar sætta sig við og það var meginefni ræðu minnar áðan. Þess vegna kom ég upp og gerði fyrirspurnir.

Síðan er annað varðandi læknalögin. Ég leitaði einmitt upplýsinga hjá lögfræðingi læknafélaganna og hvort sem hann hefur rétt fyrir sér eða ekki taldi hann að það ákvæði sem væri sett í þetta frv. mundi ekki vera sterkara en ákvæðin í læknalögunum. Hann efaðist um að þetta frv. mundi ná tilgangi sínum. Nú er ég ekki lögfræðingur og þess vegna get ég ekki dæmt um þetta. Það hefði verið mjög fróðlegt að spyrja lögfræðing Ríkisendurskoðunar einmitt álits á þessu.

En ég lýsi því yfir og ítreka það: Ég er ekki andsnúin því að eftirlit fari fram, en það er ekki sama hvernig það er gert. Við verðum að leita lagni og við verðum að sýna þolinmæði til að finna leiðir sem báðir aðilar eru sáttir við þannig að þetta gangi snurðulaust, eðlilega og vel fyrir sig.