14.10.1987
Neðri deild: 3. fundur, 110. löggjafarþing.
Sjá dálk 55 í B-deild Alþingistíðinda. (51)

6. mál, almannatryggingar

Flm. (Guðrún Helgadóttir):

Herra forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra það sem hann hafði til mála að leggja og jafnframt hv. þm. Málmfríði Sigurðardóttur fyrir hennar stuðning.

Vegna þeirra orða hæstv. ráðherra sem lutu að því að menn gætu leitað til sjúkrasjóða sinna, þ.e. sjúkrasjóða verkalýðsfélaganna, vil ég upplýsa að þar mun vera unnt að fá í 90–100 daga um 400 kr. á dag. Ég held að vandamál hins sjúka sé mikið til jafnóleyst fyrir því.

Ég vil taka fram að auðvitað óska ég hæstv. ráðherra góðs gengis við að endurskoða almannatryggingalöggjöfina. Ég hef hins vegar sjálf átt sæti í slíkum stjórnskipuðum nefndum og geri mér fyllilega grein fyrir því að þarna er ekki um neitt áhlaupaverk að ræða, ef samræma á almannatryggingalöggjöf og eftirlaunasjóði landsins, og þar eru mörg ljón í veginum. Tíminn verður því að leiða í ljós hvort okkar hefur rétt fyrir sér um að það verði auðvelt viðureignar í fullu samkomulagi við alla aðila að leggja fram réttláta löggjöf um almannatryggingar.

Ég vil hins vegar einnig geta þess að ég get að mörgu leyti sætt mig við almannatryggingalöggjöfina eins og hún er í heild og ég endurtek að ég tel að á undanförnum árum hafi verið gerðar á henni ýmsar lagfæringar, bæði af hálfu stjórnvalda og einstakra þm., sem til bóta hafa orðið.

En það mál sem hér um ræðir er mál sem að mínu viti verður að leysa. Það er alveg rétt í vitnað hjá hæstv. ráðherra. Ég minnist þess að ég komst að þeirri niðurstöðu við flutning málsins á síðasta þingi að það mundi kosta við svipaðar aðstæður og þá voru um 150 millj. og þá væri ekki fráleitt að hugsa sér að sú upphæð hefði hækkað aðeins nú. En þegar við erum að tala um svo háar upphæðir verðum við að átta okkur á því að fjárupphæðir eru afar afstætt fyrirbæri. 140–200 millj. eru miklir peningar. En þeir eru smámunir miðað við það sem nú stendur til að greiða í umframkostnað vegna byggingar Flugstöðvar Leifs Eiríkssonar. Ég er ein af þeim sem hafa orðið þess varir að það er ósköp notalegt að vera heitara á tánum ef maður er að koma kaldur frá flugvél eða fara í flugvél, en slík lífsnauðsyn er það ekki sem það mál, sem hér hefur verið talað fyrir, óumdeilanlega er.

En hvað er beðið um í umframkostnað til þessarar flugstöðvar sem við forréttindafólk þjóðfélagsins njótum fyrst og fremst góðs af? 850 millj. kr., hæstv. ráðherra, á þessu ári. 850 millj.! Og ósk hefur komið fram um 250 millj. til frágangs stöðvarinnar. Þetta verða 1100 millj. íslenskra kr. Er þá goðgá að biðja um 150–200 millj. til þess að fólk sem veikst hefur, vinnandi fólk sem ber uppi þessa eyðslu, fái laun í veikindum sínum sem eru eitthvað í áttina að því að fjölskylda geti dregið fram lífið? Ég held að við verðum að gera okkur ljóst hverjar þær upphæðir eru sem við erum að fara með á hinu háa Alþingi og ég held að allir hv. þm. hljóti að vera sammála mér um að það mál sem hér hefur verið flutt er æðimiklu nauðsynlegra en glæsileg flugstöð suður á Keflavíkurflugvelli.

Ég vænti því, herra forseti og hv. þm., að þessu máli verði veitt brautargengi á hinu háa Alþingi þó að um nokkurn kostnað sé að ræða. Það eru peningar sem þeir sem þeirra njóta hafa sjálfir aflað.