131. löggjafarþing — 37. fundur,  24. nóv. 2004.

Grunnafjörður.

218. mál
[13:24]

Steingrímur J. Sigfússon (Vg):

Frú forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir að hreyfa við þessu máli hér. Það er sannarlega ástæða til að halda hæstv. ríkisstjórn við efnið í þessum efnum. Það verður nú sólarlítið í Hvalfirði ef svo heldur sem horfir og ríkisstjórnin raðar þar niður hverju mengandi fyrirbærinu á fætur öðru. Rafskautaverksmiðja er auðvitað eitt af því allra versta sem fyrir finnst af sínum toga. Þar er gífurleg losun mengunarefna miðað við tiltölulega lítil umsvif. Það er auðvitað eins og við manninn mælt að ríkisstjórnin fagnar því sérstaklega og virðist vera þeim mun gráðugri í fyrirbærin sem þau valda meiri mengun. Það voru alveg sérstök fagnaðarlæti út af þessari rafskautaverksmiðju af því að hún á að bætast þarna við það sem fyrir er í Hvalfirðinum.

Eins er það með alþjóðlegar skuldbindingar Íslands. Maður fer að velta því fyrir sér hvernig menn hugsa framgöngu sína, þeir sem geta verið svo gjörsamlega geðklofnir í afstöðu sinni eins og hæstv. ríkisstjórn er t.d. núna þessa dagana gagnvart loftslagsbreytingunum hér á norðurslóðum og losun gróðurhúsalofttegunda (Forseti hringir.) annars vegar og hins vegar fagnaðarlátunum yfir aukinni mengun. (Forseti hringir.) Það er aðeins hægt að bera (Forseti hringir.) sig saman við eitt land í heiminum í þessum efnum, (Forseti hringir.) sem hunsar alþjóðasamþykktir jafnfullkomlega og það eru Bandaríkin.