131. löggjafarþing — 118. fundur,  26. apr. 2005.

Athugasemd.

[13:50]

Össur Skarphéðinsson (Sf):

Herra forseti. Mér finnst skjóta skökku við þegar hæstv. utanríkisráðherra kemur og ásakar þá þingmenn stjórnarandstöðunnar sem hafa tekið upp þetta mikilvæga mál um ómálefnalega framkomu. Hvað er ómálefnalegra í þessum sal en þegar hæstv. ráðherra kemur hingað og í reynd neitar að svara?

Það er fullkomlega málefnalegt af stjórnarandstöðunni, eins og hv. þm. Steingrímur J. Sigfússon rakti áðan, að koma og spyrja: Hverju sætir það að þau loforð sem voru gefin af ráðherrum, af þingmönnum stjórnarliðsins við afgreiðslu fjárlaga fyrir jól hafa verið brotin? Okkur eru öllum í fersku minni þær umræður sem þá fóru fram. Þá var því haldið fram af okkar hálfu að Mannréttindaskrifstofan væri mikilvægur burðarás í lýðræðinu hér á landi vegna þess að hún veitir stjórnvöldum aðhald. Okkur þótti ósæmilegt að skrifstofan og forusta hennar þyrfti að koma bónarveg að þeim ráðunautum og því stjórnvaldi sem hún á að veita aðhald. Þá var hins vegar fullyrt að fjármagn yrði ekki skorið niður heldur yrði því komið eftir öðrum leiðum til hennar. Það átti að gerast með því að sótt yrði sérstaklega um það til viðkomandi ráðherra.

Nú bregður svo við að þegar það er gert bresta loforðin, fjármagnið kemur ekki og í reynd er verið að skrúfa fyrir starfsemi Mannréttindaskrifstofunnar. Þá er fullkomlega eðlilegt að við komum og spyrjum hæstv. ráðherra: Hverju sætir þetta? Það gengur ekki fyrir hæstv. utanríkisráðherra að koma hingað og svara út og suður öllu nema því að gefa skýringar á hvað veldur þessu. Ég spyr hæstv. utanríkisráðherra: Hvers vegna er hann að skrúfa fyrir Mannréttindaskrifstofuna með þessum hætti og hvers vegna efna menn ekki það sem var sagt af stjórnarinnar hálfu fyrir jól?