Fjárlög 2006.

Virðulegi forseti. Það er útúrsnúningur hv. þingmanns að segja að ég hafi sagt að vonlaust væri að skera niður ríkisútgjöld. Ég sagði bara að reynslan væri sú að við færum stundum í það öðru hverju, að skera niður 100 millj. kr. eða einn milljarð hingað og þangað, sem er nauðsynlegt og vissulega hægt að gera. En reynslan er sú á Íslandi, í Evrópu og alls staðar, að það að vera á móti útgjöldunum áður en þau eru samþykkt er hin raunhæfa barátta fyrir því að ríkisútgjöldin vaxi ekki.

Ég veit ósköp vel að það er fitulag víða í ríkisútgjöldunum. Við förum á hverju ári í gegnum það. Það gerum við alltaf og eigum alltaf að gera. Það er eilífðarverkefni. En það er bara venjuleg hreingerning. Það hefur engin úrslitaáhrif á efnahagslíf Íslendinga, hvorki fram né til baka. Ég fagnaði því ef svo undarlega mundi vilja til að stjórnarandstaðan á Íslandi vildi vera við hliðina á okkur og hjálpa til við það. Það er alltaf til bóta þótt það væri ekki einn og einn milljarður hingað og þangað. Við erum alveg reiðubúin til að standa að slíku og höfum alltaf verið. En ég spyr: Hvar voru menn þegar þessi útgjöld voru ákveðin? Stóð stjórnarandstaðan og mótmælti óvarlegri meðferð í launamálum ríkisins? Var því mótmælt af stjórnarandstöðunni? Hefur stjórnarandstaðan á umliðnum árum, yfir þau tímabil er hún vildi meina að óvarlega hefði verið unnið, verið einhvers staðar á vettvangi til að vara við? Eru einhvers staðar til einhver ummæli eftir hana eða tillögur? Virðulegur forseti. Ég veit að svo er ekki.