132. löggjafarþing — 4. fundur,  6. okt. 2005.

Fjárlög 2006.

1. mál
[17:14]
Hlusta

Ögmundur Jónasson (Vg) (andsvar):

Hæstv. forseti. Ég held að það væri þess virði að gerð yrði rækileg könnun á lífskjörum á Íslandi og horft þar sérstaklega til fátækasta hluta þjóðarinnar og þá einkum þeirra sem búa við heilsubrest eða eru húsnæðislausir og við skoðuðum tilkostnaðinn sem hlýst af auknum lyfjakostnaði og aukinni gjaldtöku í heilbrigðiskerfinu.

En aðeins til að botna það sem ég vildi sagt hafa um stóriðjuna og samhengið sem er á milli stóriðjuframkvæmda, neikvæðra viðskiptakjara og skuldaaukningar þjóðarinnar þá höfum við bent á að krónan sé sterk að hluta til og að verulegu leyti vegna þess að eftir henni er spurt. Það er aukin eftirspurn eftir henni og til hvers? Jú, til að nota í framkvæmdir tengdar stóriðju.

Þegar krónan styrkist verður erlend vara ódýrari og við kaupum meira erlendis frá. Og það sem meira er, á undanförnum mánuðum og vikum hefur tugum milljarða verið pumpað inn í hagkerfið þar sem fjármálamenn eru að hagnast á háum vöxtum á Íslandi. Það er um 7 prósentustiga munur á vöxtum í evrulöndunum og því sem gerist hér. (Gripið fram í: 70 milljarðar.) 70 milljarðar hafa komið svona inn í landið.

Fjármálamenn sem gera þetta taka eina áhættu og það er krónan, það er gengið. Ef krónan rýrnar í verði tapa þeir. En þeir fá hins vegar vissu fyrir því að þeir hafi ekkert að óttast í yfirlýsingu ríkisstjórnarinnar sem lofar eða öllu heldur hótar áframhaldandi stóriðjuframkvæmdum á komandi árum. (Forseti hringir.) Þarna er samhengið á milli yfirlýsinga ríkisstjórnarinnar, (Forseti hringir.) gengisins og viðskiptahallans.