Aðbúnaður og aðstæður aldraðra á dvalar- og hjúkrunarheimilum.

Frú forseti. Mér finnst þarft að halda því til haga í þessari umræðu að það eru sveitarfélögin sem lögum samkvæmt bera ábyrgð á því að tryggja nægjanlegt framboð vistrýma, bæði dvalar- og hjúkrunarheimila fyrir aldraða. Uppbygging og skipulag öldrunarþjónustu innan hvers heilsugæslusvæðis er á ábyrgð sveitarstjórna, þó að ætla mætti annað af framgöngu bæjarstjórans í Hafnarfirði og flokksfélaga hans á Alþingi í umræðu um Sólvang.

Heilbrigðisráðuneytinu er ekki ætlað að hafa beint frumkvæði að byggingu vistheimila þótt svo hafi oft verið og verður vonandi meira í framtíðinni til að tryggja að uppbyggingin verði mest þar sem þörfin er mest og sárust sem er hér á höfuðborgarsvæðinu í Reykjavík. Mér sýnist hins vegar fyrirséð að til þess að mæta fjölgun aldraðra og til að fækka á þeim heimilum þar sem aldraðir deila persónulegu rými með öðrum íbúum og þar sem þrengsli og aðstöðuleysi há starfsmönnum dugi ekki til þær framkvæmdir sem ráðist hefur verið í og sem ákveðnar hafa verið. Ég tel að við þurfum stórátak til að bæta úr þeirri brýnu þörf sem fyrir hendi er og að við þurfum að leita annarra leiða um framkvæmd og fjármögnun en farnar hafa verið undanfarin ár. Ég held að ekki sé hægt annað en að fara nýja Sóltúnsleið til að flýta framkvæmdum og ég tel að við eigum að hafa til fyrirmyndar þann aðbúnað sem öldruðum er búinn þar og það rými sem þeim er búið á því heimili.

Við verðum líka að horfast í augu við að eitt stærsta vandamálið í öldrunarþjónustunni er að manna hjúkrunarheimilin og það mikla álag sem er á starfsfólki á hjúkrunarheimilum. Það er ekki nóg að byggja þau, það þarf líka að tryggja fólkinu sem þar starfar mannsæmandi laun.