Vatnalög.

Frú forseti. Hv. þm. Kristján Möller spyr aftur sömu spurningarinnar og rekur ofan í mig yfirlýsinguna „Vatn fyrir alla“ sem mér fannst ég geta fallist á. Þarna segir að þeir sem að yfirlýsingunni standa telji þetta nauðsynlegt. Ég er ekki fullviss um að svo sé. Ég hefði hugsanlega hikað ögn við þann hluta í yfirlýsingunni.

Annars fannst mér yfirlýsingin fyrst og fremst lýsa stuðningi við að bæta aðstæður í vanþróuðum löndum og að við þyrftum að standa vörð um þær auðlindir sem þar væru. En víkur vissulega að stjórnarskránni. Og svo kannast ég auðvitað við, eins og aðrir stjórnarliðar og stjórnarandstæðingar, þetta í stjórnarsáttmálanum um að festa í stjórnarskránni, þ.e. ekki allar auðlindir, að tiltekin auðlind okkar skuli vera sameign.

Ég efast ekki um að umræðan um vatnið á eftir að flytjast úr þessum sal og inn á borð stjórnarskrárnefndarinnar, ekki síst fyrir tilstilli fulltrúa stjórnarandstöðunnar í þeirri nefnd, og fái þar góða umræðu.