Háskóli Íslands.

Virðulegi forseti. Lengi getur vont versnað. Svo afleitt var svar hæstv. ráðherra við fyrirspurninni að það var átakanlegt að hlusta á það. Hæstv. ráðherra setti sjálf af stað fyrrgreinda áætlun um 100 bestu háskóla í heimi með því að velta því upp við rektor Háskóla Íslands. Í dag, þegar hún hefur tækifæri til að svara því hvernig hún ætli að standa við stóru orðin, heykist hún á að svara og svaraði engri af spurningunum þremur sem ég lagði fyrir hæstv. ráðherra. Ég hlýt að óska eftir að hún svari þeim í síðara svari sínu á eftir.

Svörin eru í sjálfu sér ákaflega einföld. Annaðhvort ætlar hæstv. menntamálaráðherra að gera skólanum þetta markmið kleift eða sýna a.m.k. viðleitni til að nálgast það með auknum framlögum sem nema 600–700 milljónum á ári. Þannig að aflafé skólans í það heila aukist um 4,8 milljarða á ári sem eru þær tölur sem settar hafa verið fram af rektor Háskóla Íslands og forustumönnum skólans. Annaðhvort ætlar hæstv. menntamálaráðherra að beita sér fyrir því að framlög til skólans verði aukin sem þessu nemur eða að hún ætlar ekki að gera það. Tvískinnungurinn í framgöngu hennar hér er mjög dapurlegur. Annaðhvort svarar hún því afdráttarlaust að hún ætli að beita sér fyrir því að skólinn fái aukin framlög og eigi þannig einhverja möguleika á að ná því markmiði að verða einn af 100 bestu háskólum í heimi eða að þetta var ekkert annað en blekkingartal og skollaleikur til að slá ryki í augu fólks um raunverulega stöðu háskólanna, opinberu háskólanna, og það er grafalvarlegt.

Hætta er á því að þeir verði annars flokks, var niðurstaða og yfirskrift málþingsins í gær um stöðu opinberu háskólanna. Frumvarpið um háskóla sem hér var nefnt, og liggur fyrir menntamálanefnd, tekur í engu á því að jafna stöðu opinberu háskólanna til jafns við þá einkareknu eða sjálfstætt reknu, þrátt fyrir ítrekuð tilmæli og óskir okkar stjórnarandstæðinga um að það verði tekið inn í lagagerðina. Það verður sem sagt ekki gert.