skattlagning lífeyrisgreiðslna.

Herra forseti. Þetta er enginn misskilningur. Í tillögunni stendur, með leyfi forseta:

„Alþingi ályktar að fela fjármálaráðherra að undirbúa og leggja fram frumvarp þess efnis að lífeyrisgreiðslur úr almennum lífeyrissjóðum verði skattlagðar á sama hátt og fjármagnstekjur.“ — Allar.

Það þýðir að maður sem er með 100 þús. kr. úr lífeyrissjóði mundi fara að borga 10 þús. kr. í skatt, en ef þessar 100 þús. kr. væru skattlagðar í venjulegum skatti þá eru 90 þús. kr. skattfrjálsar og maðurinn mundi borga 4 þús. kr. af 10 þús. kallinum umfram. Hann mundi hækka í sköttum. Auðvitað flækir það málið að hann er líka með greiðslur úr Tryggingastofnun o.s.frv. en það er ekki endilega þannig að þetta sé félagslegt.

Þeir hins vegar sem hafa rosaháar tekjur úr lífeyrissjóði, 400–500 þús. kr., og það eru kannski sem betur fer dæmi um fólk sem hefur lagt mikið fyrir í lífeyrissjóðum, mundu borga sáralitla skatta. Er það virkilega markmið manna?

Síðan færði ég rök fyrir því að þetta væri óréttlátt gagnvart þeim sem spöruðu utan lífeyrissjóðanna (Gripið fram í.) og hefðu lagt inn peninga utan við lífeyrissjóðina. Þetta fé í lífeyrissjóðunum er að mestu leyti óskattað. Það er sáralítill hluti, 4% af launum í sex eða sjö ár sem var skattfrjáls eða fór inn í persónuafsláttinn, þetta fé er því óskattað. Þess vegna er eðlilegt að það sé skattlagt þegar það er greitt út. Þetta byggir allt á misskilningi.