skýrsla umboðsmanns Alþingis 2006.

Hæstv. forseti. Ég þakka hv. þm. Atla Gíslasyni fyrir ágæta ræðu. Ég get tekið undir mjög mörg sjónarmið sem fram komu í máli hans. Hins vegar er eitt atriði sem ég ætla að nefna, bara svo því sjónarmiði hv. þingmanns sé ekki ómótmælt hér, og það er þegar hann nefnir að stjórnsýslulög eða stjórnsýslureglur eigi að gilda um einkaaðila og hann nefndi stórfyrirtæki sérstaklega.

Ég vildi koma því að að stjórnsýslureglur eru auðvitað settar til að verja borgarana í þeim tilvikum þar sem þeir þurfa að lúta valdi hins opinbera, valdi stjórnsýslunnar sem er sérstætt, allt öðruvísi en þau áhrif sem einhver stórfyrirtæki hafa eða staða á markaði eða annað þess háttar. Enginn getur valið hvort hann á samskipti við stjórnsýsluna eða ekki, menn eru þvingaðir til þess. Menn eru undir stjórnsýsluna settir hvort sem þeim líkar betur eða verr og þess vegna er auðvitað þörf á sérstökum reglum til að vernda borgarana í þeim samskiptum.

Þegar við tölum hins vegar um einkamarkaðinn vitum við auðvitað að það getur verið ójafnvægi milli aðila en engu að síður höfum við annað regluverk sem á að tryggja stöðu manna að því leyti. Við höfum samkeppnisreglur, við höfum reglur á fjármálamarkaði sem gilda sérstaklega um fjármálafyrirtækin, við höfum hlutafélagalöggjöf sem m.a. er ætlað að vernda minni hluta í hlutafélögum o.s.frv. Þegar við ræðum um þetta verðum við að hafa í huga að stjórnsýslan er sérstaks eðlis vegna þess að sá sem á samskipti við hana á ekkert val. Hann á bara að hlýða. Þess vegna þarf að gæta réttinda hans (Forseti hringir.) sérstaklega.