fíkniefnavandinn.

Frú forseti. Fíkniefnavandamál er kannski mesta hættan í samfélagi okkar í dag, fíkniefnavandi og áfengisdrykkja. Við megum heldur ekki gleyma þeim þætti þegar við tölum um fíkniefnavanda að áfengi er oft það fyrsta sem unglingar byrja að neyta, bjór og sterk vín, og svo leiðast þau út í sterkari efni.

Auðvitað eru allir sammála um að auka þurfi forvarnir og meðferðir en við þurfum kannski að hugsa þessa hluti upp á nýtt. Við erum búin að berjast við fíkniefnavanda í 35 ár eða lengur og okkur hefur ekkert tommað áfram. Við náum engum árangri, vandinn eykst og þess vegna þurfum við að spyrja okkur hvort við þurfum ekki að fara nýjar leiðir, t.d. gagnvart þeim sem eru í sterkustu efnunum, hvort þeir eigi ekki bara hreinlega að vera í heilbrigðisgeiranum. Þurfum við ekki að fara að skaffa þeim efni eða það sem þeir þurfa að fá undir eftirliti?

Við þurfum að skoða varnir landsins. Við tókum upp aðild að Schengen á sínum tíma og bæði lögreglumenn og tollarar uppi á Keflavíkurflugvelli segja mér að þeir telji Schengen-samkomulagið mjög af því slæma upp á passaeftirlit með fólki í flugstöð þegar þar eru 1.200–1.500 manns tvisvar á sólarhring yfir sumartímann. Þeir taka litlar stikkprufur en ná ekki að skoða (Forseti hringir.) eins og ef um passaeftirlit væri að ræða.