jöfn staða og jafn réttur kvenna og karla.

Hæstv. forseti. Eins og ég gerði grein fyrir í nefndarálitinu var töluverð umræða um skipan Jafnréttisráðs og sitt sýndist hverjum. Það voru hugmyndir allt frá því að í því yrðu fulltrúar allra þeirra félaga sem óskuðu eftir að vera þátttakendur og að hafa þá framkvæmdastjórn yfir ráðinu, yfir í það að reyna að halda fjöldanum niðri í svipaðri tölu og frumvarpið gerði ráð fyrir. Það sjónarmið kom fram í nefndinni að mönnum fannst aðeins halla á, að þær hreyfingar sem hafi fyrst og fremst barist fyrir jafnrétti hafi verið kvennahreyfingar og verið væri að leita eftir félagi sem kæmi aðeins með mótvægi þar við. Það var ástæðan fyrir þessu vali.

Ég get alveg tekið undir að auðvitað eru til fleiri félög, m.a. var verið að tilkynna hér um stofnun á nýju félagi sem á að gæta hagsmuna bæði karla og kvenna í sambandi við jafnréttismál, þannig að það geta orðið breytingar á þessu. Þetta er rökstuðningur nefndarinnar og þar varð málamiðlun um með hvaða hætti Jafnréttisráð skyldi skipað.

Um vottunina og fyrirmyndir að því kerfi skal það hreinskilnislega játað að við höfðum engar fyrirmyndir varðandi það. Þetta verður frumraun og gæti orðið mjög athyglisverð hugmynd eins og ég er viss um að kemur betur fram í umræðunni, m.a. frá Pétri H. Blöndal sem hefur verið mikill baráttumaður fyrir þessari aðferð og lagt á sig mikla vinnu til að fylgja því máli eftir. Það verður spennandi að sjá hvort okkur tekst að koma á slíkri vottun en við höfum ekki fyrirmyndir. Ekki eru sérstakir fjármunir ætlaðir til vottunarþáttarins á fjárlögum nema til framkvæmdar jafnréttislaganna allra, en það kæmi að sjálfsögðu í framhaldinu þegar náð hefur verið utan um það hvernig skuli staðið að þeim þætti.