jöfn staða og jafn réttur kvenna og karla.

Hæstv. forseti. Hægt er að taka undir margar af þeim athugasemdum sem hv. þm. Kristinn H. Gunnarsson gerði í máli sínu, m.a. varnaðarorð um að forðast alhæfingar eða flokkun fólks í sambandi við umfjöllun og eins að fyrirsjáanlegt er að launasamanburður verður að mörgu leyti erfiðari með tilkomu einstaklingssamninga.

Það sem mig langar að ræða er í fyrsta lagi álagið í nefndinni og að hv. þingmaður átti ekki möguleika á að taka þátt í starfinu í lokaáfanganum. Það var vissulega mjög leitt en aftur á móti hafði vinnan tekið mjög langan tíma og okkur fannst mikilvægt, m.a. vegna verkefna sem fyrirsjáanleg eru, að við lykjum þeim störfum fyrir jól. Samstaða var um það í nefndinni og reynt var að upplýsa aðila. Ljóst var að sumir nefndarmenn létu félaga sína í eigin þingflokki um að fylgja málinu eftir og skoða það samhliða til að koma til móts við álag í nefndarvinnunni. Ég lofa því að við reynum almennt að vinna þannig að allir aðilar geti verið með.

Það sem mig langar að spyrja um er hvað hv. þingmaður sér fyrir sér í þessum lögum sem hindrar að borin verði saman launakjör á milli landsvæða. Ég sé ekkert sem hindrar það ef um er að ræða sama fyrirtæki eins og hann nefndi sjálfur. Fram kom í nefndinni að erfitt verður, t.d. þar sem um er að ræða sveitarfélög þar sem ólíkir samningar eru á milli ólíkra svæða — að kjarasamningar geta boðað einhverja mismunun sem erfitt verður að bera saman.

Hitt atriðið sem mig langar að spyrja um er af hverju hv. þingmaður telur að þessar nýju reglur gildi ekki um Jafnréttisráð í framtíðinni, að tilnefna þurfi tvo aðila? Það er ekkert í lögunum sem segir það og ég sé ekki að talið verði upp í hverjum lögum hvernig eigi að tilnefna heldur verði það almennt ákvæði sem gildi um allar tilnefningar í ráð, þar með Jafnréttisráð framtíðarinnar.