stjórn fiskveiða.
Frú forseti. Síðustu 24 árin höfum við verið að brjóta mannréttindi varðandi það fiskveiðistjórnarkerfi sem við búum við. Ég hefði lagt það til að við ykjum ekki á mannréttindabrot með þessu frumvarpi. Frumvarpið er beinlínis til þess að valda hærri skaðabótakröfum á hendur ríkinu en ella. Ég legg því til að það verði dregið til baka.
Við höfum verið að mismuna Jóni og séra Jóni, þeir hafa ekki staðið jafnir. Um það snýst álit mannréttindanefndar Sameinuðu þjóðanna, um mismunun, jafnrétti og atvinnufrelsi. Frumvarpið eykur mismununina. Það segir að Jón megi ekki veiða en séra Jón megi veiða. Um það snýst þetta. Ef einhver ætlar að fara að verða sér út um kvóta til þessarar útgerðar, gera út á sjóstöng, þarf hann að leigja dýrum dómi veiðiheimildir af þeim sem fékk þær gefins eða keypti þær fyrir litla peninga.
Þeir sem hafa tjáð sig um þessi mál hjá Samfylkingunni hafa lýst því yfir að þeir vilji fara að áliti mannréttindanefndar Sameinuðu þjóðanna, þeir vilji skoða þessa hluti. En mér sýnist að sjálfstæðismenn, sem keppast við að lýsa því yfir að ekki þurfi að fara eftir þessu, ætli að verða mannréttindaníðingar. Ég segi mannréttindaníðingar þegar þeir ætla ekki að laga slíkt mál eins og mannréttindanefnd Sameinuðu þjóðanna leggur til að við gerum.
Af hverju tek ég svo stórt upp í mig? Það er út af því að með þessu frumvarpi á að halda áfram að mismuna fólki, bæði á landsbyggðinni og annars staðar. Fólk hefur lýst því yfir hér í dag að það megi helst ekki tala um framboð okkar til öryggisráðsins annars vegar og mannréttindanefnd Sameinuðu þjóðanna hins vegar. Við ætlumst til þess að okkur sé treyst af því við séum svo góð á öllum sviðum og sérstaklega í mannréttindamálum. En við erum að brjóta mannréttindi. Það hefur verið ömurlegt að hlusta á málflutning margra sjálfstæðismanna hér í dag og í fjölmiðlum síðan upp kom að við værum að fremja mannréttindabrot.
Verið er að tala um innan við 200 tonn í öllum tegundum sem fara í þessa sjóstangaveiðibáta. Það er eins og hver annar brandari að menn skuli vera að eltast við að stoppa þær veiðar. Þetta er lítið brot af því sem lendir í brottkasti. Þetta er lítið brot af því sem er landað fram hjá vigt og með ýmsum öðrum aðferðum komið fram hjá.
Í frumvarpinu er líka gert ráð fyrir því að ráðherra geti haft áhrif á það hvort skipstjórnarréttindi þurfi á þessa báta sem eru að róa. Ég hefði haldið að vegna öryggismála væri mjög eðlilegt að skipstjórnarréttindi og vélstjóraréttindi þyrfti á þessa báta eins og aðra jafnstóra báta. Bara öryggisins vegna. Þessir bátar sigla um sama sjó og aðrir sem þurfa að hafa réttindi til að sigla.
Ég hefði lagt það til að menn væru ekki að bjóða upp á það að skaðabótakröfur verði hærri en ella, að þeir dragi frumvarpið til baka og bíði a.m.k. í 180 daga með að berja slíkt frumvarp í gegn. Það verður þjóðinni dýrkeypt að þurfa að borga skaðabætur vegna þeirra mannréttindabrota sem hafa átt sér stað síðustu 24 árin. Ég vil þá taka fram að það eru þeir sem ekki hafa fengið að veiða sem eiga skaðabótarétt. Það eru ekki sægreifarnir sem eru handhafar kvótans sem eiga rétt á bótum þó að aflamark verði tekið af þeim til að gera kerfið réttlátt þannig að allir standi jafnir, bæði Jón og séra Jón.
Ég skora á hæstv. ráðherra og meiri hlutann hér í þinginu sem leggur þetta fram, þetta er stjórnarfrumvarp, að draga það til baka og forðast að mynda meiri og hærri skaðabótarétt fyrir þá sem er verið að mismuna í þessu tilfelli.
