staða landbúnaðarins og matvælaframleiðslu.

Hæstv. forseti. Við ræðum hér mikilvægi landbúnaðarins og hv. þm. Steingrímur J. Sigfússon spyr: Hvað ætla stjórnvöld að gera? Eðlileg spurning, en hver voru svörin? Þau voru í raun engin.

Jú, það hefur slegið í bakseglin, sagði hæstv. ráðherra, og hann talaði um mikinn fjármagnskostnað. Annað var það ekki. Hann talaði um það reyndar að gera athugun á því hvernig hagræðing í sláturhúsageiranum hefði skilað sér, ef ég skildi hann rétt. Það er bara sagnfræði, það hjálpar engum til framtíðar. Í þessum málaflokki eins og svo mörgum öðrum er því ekkert verið að gera og allra síst ef það skyldi varða atvinnulífið í landinu, það hefur ekki mikið verið gert sem snýr að atvinnulífinu. Það sem hæstv. ráðherra viðurkenndi þó var að fjármagnskostnaðurinn væri allt lifandi að drepa, eins og hann orðaði það.

Sjávarútvegs- og landbúnaðarnefnd var á ferð um landið á síðasta ári og þar hittum við öflugan mjólkurframleiðanda sem sagði að ef fjármagnskostnaðurinn væri eitthvað eðlilegur á Íslandi, eitthvað í samræmi við það sem er annars staðar, þyrfti hann ekki einu sinni á beingreiðslunum að halda. Það var ekkert annað en það. Fjármagnskostnaður er stóra vandamálið og ef Sjálfstæðisflokkurinn ætlar ekki að átta sig á því og fara að vinna í því mun þetta allt saman keyra í stórastrand. Hæstv. ráðherra hafði talað við Byggðastofnun en það var allt á frumstigi í sambandi við það.

Það sem ég vil segja í lokin, hæstv. forseti, er að byggð í sveitum er ákveðinn þáttur í íslenskum kúltúr. Ef ekki er búið í sveitunum getum við ekki boðið upp á sama Ísland og við höfum gert fram að þessu. Þetta varðar margar aðrar greinar, t.d. ferðaþjónustuna. Þó að ég viti að hún mali ekki gull í sveitum þar sem gestir koma í örfáar vikur (Forseti hringir.) er það hluti af því að geta boðið upp á — ég ætlaði nú ekki að segja fagurt Ísland en það er í raun það sem ég meina — að það sé búið í sveitunum.