störf þingsins.

Frú forseti. Það er afskaplega ánægjulegt að sjálfstæðismenn séu farnir að spyrja svona mikilvægra spurninga og tími til kominn að þeir spyrji alvöruspurninga í ráðningamálum hins opinbera. Það þarf svo sem ekki að fara langt aftur í söguna til að efast um breytni þeirra í þessum efnum og nægir þar að nefna dómsmálin.

Mín afstaða er afskaplega skýr í þessum efnum. Hér þarf að ríkja algert gagnsæi þegar kemur að ráðningum í opinber störf, ekki síst á þeim tímum sem nú eru og allir þekkja til. Það mega vera klárar undantekningar en þær þurfa að vera augljósar. Ég hef nefnt það í hópi þingmanna að ef til vill mega ráðuneytisstjórar vera pólitískt ráðnir og klárlega aðstoðarmenn ráðherra, en þá er það nokkurn veginn upp talið að mínu viti. Ef þessar reglur eru skýrar og einfaldar, t.d. með þeim tveimur undantekningum sem ég nefndi, þarf ekki í sjálfu sér að efast um kerfið. Þá er mjög auðvelt að gagnrýna kerfið ef út af er farið, en ég get ekki tekið upp hanskann fyrir það sem verið hefur, hvort heldur er nýverið eða á undanförnum árum þar sem ráðningar hafa farið fram í reykfylltum bakherbergjum — og árangurinn hefur blasað við okkur á forsíðum dagblaðanna með ansi eftirtektarverðum fyrirsögnum. Ég gagnrýni það sem er að gerast í dag og það sem hefur verið gagnrýnisvert á árum áður. Það ber að hafa þetta allt uppi á borðum og það ber að ráða til hins opinbera hæft fólk fyrst og fremst. Þannig hefur það gagnast best i einkageiranum og þannig hlýtur það að gagnast best hjá hinu opinbera.