138. löggjafarþing — 123. fundur,  14. maí 2010.

utanríkis- og alþjóðamál.

611. mál
[16:32]
Horfa

Ásmundur Einar Daðason (Vg) (andsvar):

Frú forseti. Ég ætla að bjóða hv. þingmanni á fund út á land að ræða við bændur. (AMG: Ég fagna því.) Hv. þingmaður talar um að við verðum að vera þjóð á meðal þjóða og hún hafi fundið fyrir því þegar hún starfaði í Brussel að hún gat ekki beitt sér af því að hún hefði ekki haft aðild að Evrópusambandinu. En nú er hv. þingmaður svo heppin að sitja á Alþingi þar sem hún er ein 63 þingmanna. Hún vitnaði til breytinga sem gera þyrfti á landbúnaðarkerfinu án þess þó að fjalla um hvaða breytingar það væru. Auðvitað vitum við að landbúnaðurinn stendur frammi fyrir ákveðnum vandamálum en í grunninn hefur það kerfi sem byggt hefur verið upp þróast á löngum tíma og það er ekkert sem segir okkur að kerfið sem er í Evrópusambandinu henti okkur.

Af því að hv. þingmaður vitnaði til stuðningskerfisins í Evrópusambandinu, hversu jákvætt það væri, vil ég benda á að til að mynda CAP-stuðningskerfið í Evrópusambandinu hefur leitt til þess svo dæmi sé tekið af Ítalíu að 60–70% af þeim stuðningi sem rennur til Ítalíu fer til tveggja stórfyrirtækja, tveggja stórra samstæðna sem reka stórar býliskeðjur á Ítalíu og styðja með engum hætti við nýliðun og hið rómantíska fjölskyldubú. Auk þess sýna nýleg gögn sem ég hef undir höndum, ég er ekki með þau núna, að nýliðun í landbúnaði í Evrópusambandinu hefur verið að minnka og aldur bænda í Evrópusambandinu að hækka. Þetta hafa Samtök ungra bænda bent á.

Ef hv. þingmaður vill gera breytingar á landbúnaðarkerfinu þá er hún ein af 63 þingmönnum á Alþingi en á Evrópuþinginu eru 600. Vægi hennar á Alþingi er mun meira og því væri bara sjálfsagt að leggja fram breytingartillögur í þá veruna.