tekjuskattur.

Virðulegi forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir svarið. Það er mikilvægt fyrir okkur að við ræðum okkur í gegnum þetta og mér þykir til fyrirmyndar hvernig hæstv. ráðherra hefur haldið á umræðunni. Þetta er eitt af þeim dæmum sem hefur rekið á fjörur manns um að sérstaka skuldaaðlögunin hafi ekki nýst fólki. Það var einfaldlega þannig að þetta fólk reyndi að bjarga sér með því að sækja um vinnu annars staðar og gat þar af leiðandi ekki búið í íbúðinni.

Ég hef spurst fyrir um sérstaka skuldaaðlögun vegna þess að þegar hún var kynnt í fyrrahaust var talað um að 6.000–7.000 manns mundu nýta sér hana. Ég fékk í mars, frekar en apríl, svar við því hve margir hefðu fengið úrlausn. Þá voru það 300 manns. Hún ein og sér virðist því ekki vera að gera sig.

Ég verð að viðurkenna, virðulegi forseti, að ég reyndi að fylgjast mjög vel með en ég áttaði mig ekki alveg á þessu, mér þótti þetta vera nokkuð flókið ferli. Mér skildist þó að vilji ráðherrans væri sá að fólk í þessari stöðu þyrfti ekki að greiða skatta af afskriftum. Það væri vilji framkvæmdarvaldsins. Mér þótti vera farin ansi mikil fjallabaksleið að því. Einn vandinn í þeim útfærslum sem við höfum núna er sá að orkan sem fer í þetta er alveg gríðarleg og flækjustigið gríðarlegt og að fá einfalda úrlausn tekur oft marga mánuði.

Varðandi fyrirtækin mundi ég vilja biðja hæstv. ráðherra að skýra betur þetta einfalda dæmi á bls. 4. Ef eftirgefin skuld er upp á 100 millj. kr. og ekkert rekstrartap er á móti, hvað verður þá mikið af því, í krónum og aurum, skattskyldar tekjur?