skuldir heimilanna.

Virðulegi forseti. Ég þakka málshefjanda, hv. þm. Gunnari Braga Sveinssyni, fyrir að efna til umræðu um þetta málefni. Þetta er ekki í fyrsta sinn sem við ræðum það í þingsal og eigum vonandi eftir að gera það oftar, það þarf að halda þessu máli vakandi þangað til við höfum fundið þær lausnir sem duga og þetta mál á að hafa algjöran forgang.

Um þessar mundir fer mikil vinna í málið í nefndum þingsins, m.a. í félags- og tryggingamálanefnd, þar sem við höfum verið að ræða hvernig hægt sé að koma að þessu máli. Þar hefur verið mjög góð samvinna og ég vona að sá andi sem verður í þessari umræðu í dag og áfram í þinginu verði á þá lund að sú samvinna haldi áfram, að menn séu raunverulega að leita lausna.

Sú lausn sem við finnum á vandanum eins og hann er nú verður að mínu mati að fela í sér að við hjálpum fyrst þeim sem virkilega þurfa á því að halda. Það er algjört grundvallaratriði. Telji menn síðan að það sé svigrúm og náist um það samkomulag að fara í einhvers konar almennar skuldaleiðréttingar, eins og hv. þm. Ragnheiður Ríkharðsdóttir kom inn á áðan, eiga menn að gera það en um það þarf að vera samkomulag og um það þarf að ná samningum við bæði lífeyrissjóðina, bankana og aðra sem að málinu koma.

Ég tel jafnframt mikilvægt að þær endurbætur sem nú er verið að gera á þeim úrræðum sem þó eru þegar til verði kynntar almennilega og þær verði á þá lund að kerfið verði að einhverju leyti einfaldað þannig að fólk leiti raunverulega þeirra úrræða sem eru í boði. Það er alveg sama hvaða almennar leiðréttingar við förum í, alltaf mun verða eftir einhver hópur sem þarf að fara í sértæk úrræði og við eigum að byggja þannig undir þau að fólk geti raunverulega leitað í þau og fengið það skjól sem það þarf.