140. löggjafarþing — 4. fundur,  5. okt. 2011.

staðgöngumæðrun.

4. mál
[15:54]
Horfa

Flm. (Ragnheiður E. Árnadóttir) (S) (andsvar):

Virðulegi forseti. Ég þakka hæstv. utanríkisráðherra fyrir stuðningsyfirlýsinguna og aðstoð í þessu máli hingað til. Hún hefur verið mjög mikilvæg. Hann er, og sagði það hér sjálfur, einlægur stuðningsmaður þessa máls og hefur verið mér mikil hvatning í þessu. Ég þakka fyrir það.

Það er einmitt rétt, sem hæstv. utanríkisráðherra sagði, ef hægt er að leysa þessi álitamál á þann veg að enginn skaðist eigum við auðvitað að gera það. Það er nákvæmlega það sem vakir fyrir okkur, flutningsmönnum þessa máls, að gera þetta þannig úr garði að hagur allra verði tryggður. Varðandi það sem hæstv. utanríkisráðherra sagði, um réttindi staðgöngumóðurinnar, að þau séu tryggð, þá er það rétt að í fyrri tillögu kom gagnrýni úr ýmsum áttum, sérstaklega á það ákvæði, á að þar væri lagt til að verðandi foreldrar og staðgöngumóðirin gerðu með sér bindandi samkomulag um það til dæmis hvað mundi gerast ef annað foreldrið eða bæði féllu frá, ef einhver skipti um skoðun eða eitthvað annað slíkt. Þetta var gagnrýnt á þeim forsendum að konan væri þar með að gefa eftir rétt sinn til að ráða yfir eigin líkama og á það hef ég fallist, ég og fleiri sem höfum skoðað þetta. Það er sjónarmið sem er rétt að taka til greina. Þess vegna nákvæmlega er það ekki lengur inni í þessari tillögu og var ein af breytingunum sem heilbrigðisnefnd lagði til, að þetta yrði tekið út af þessum ástæðum. Þannig getum við tekið þessa umræðu og komið þessum hlutum í þann farveg að við þurfum ekki að takast á um þetta.