fjársýsluskattur.

Virðulegi forseti. Ég veit að hv. þingmaður er mjög vandaður maður og ég mundi aldrei bera það upp á hann að hann væri að snúa út úr orðum mínum. Það sem ég sagði var að það hefðu verið reginmistök að afskrifa bréfin í ríkisreikningi, það hefði átt að skilja þau eftir í Seðlabankanum, vegna þess að þegar Seðlabanki er með neikvæða eiginfjárstöðu í eigin mynt þá skiptir það ekki neinu máli. Þetta hefði mátt vinna til baka á fimm til tíu árum eða svo og hefði ekki þurft að kosta þann mikla sársauka fyrir ríkissjóð eins og raun hefur orðið á.

Það er annað mál hversu mikil mistök það voru að vera með þessa lausafjárfyrirgreiðslu í bankakerfinu. Ég vil halda því fram að sú lausafjárfyrirgreiðsla sem íslenska bankakerfið fékk hafi síst verið mistök. Þetta er svipað og gert hefur verið í öllum þeim löndum sem hafa lent í fjármálakreppu, en það var aftur á móti klaufalega staðið að þessum ástarbréfum því að ekki var aflað betri trygginga en raun bar vitni. Ég get upplýst þingmanninn um að eitt af því sem ég lagði til meðan ég var efnahagsráðgjafi forsætisráðherra var að afla betri trygginga.

Varðandi aðdraganda kosninganna 2007 þá hef ég ekki þessar tölur á takteinum eins og hv. þingmaður, en ég get aftur á móti fullvissað þingmanninn um að eftir að Samfylkingin kom í ríkisstjórn misstu menn fyrst tök á fjármálunum. Þá var dælt allt of miklum peningum í alls konar gæluverkefni og alls konar eyðslu (Gripið fram í.) sem reyndist ósjálfbær og bjó til velferðarkerfi sem var (Forseti hringir.) allt of, allt of þungt til að við réðum við það.