140. löggjafarþing — 77. fundur,  27. mars 2012.

ráðgefandi þjóðaratkvæðagreiðsla um tillögur stjórnlagaráðs að frumvarpi til stjórnarskipunarlaga.

636. mál
[16:56]
Horfa

Illugi Gunnarsson (S) (andsvar):

Frú forseti. Þetta var áhugavert svar hjá hv. þingmanni hvað varðar þjóðareign og skilsmun þjóðareignar og ríkiseignar. Þá koma upp ýmis álitamál. Eitt er til dæmis skilgreiningin á orðinu þjóð og réttindum manna sem eru af ákveðinni þjóð. Við skulum segja að einstaklingur af íslensku þjóðerni sé búsettur erlendis — ef niðurstaðan er sú til dæmis að afrakstur náttúruauðlinda eigi að renna til þjóðarinnar, sem er þá eigandinn í þeim skilningi, hver er þá staða þeirra sem eru erlendis tímabundið?

Önnur spurning er þessi: Ef náttúruauðlind, ef heitt vatn er til dæmis þjóðareign hver er þá staða okkar Reykvíkinga sem erum að fara að ganga til þessarar atkvæðagreiðslu? Í tillögum stjórnlagaráðs er gert ráð fyrir að allar hitaveituauðlindir séu þjóðareign. Ef skilningur hv. þingmanns er réttur að munur sé þar á, þjóðareign annars vegar og opinberri eign hins vegar, stöndum við Reykvíkingar frammi fyrir mjög mikilvægri spurningu, vegna þess að ef um er að ræða þjóðareign í þeim skilningi sem hv. þingmaður hefur hlýtur að vera mjög óeðlilegt (Forseti hringir.) að það sé til dæmis mismunandi verð á heitu vatni fyrir þá sem búa í Reykjavík annars vegar og þá (Forseti hringir.) sem búa til dæmis á Langanesi.